Proverbs 13 in Tamil

1 ஞானமுள்ள மகன் தகப்பனுடைய போதகத்தைக் கேட்கிறான்; பரியாசக்காரனோ கடிந்துகொள்ளுதலுக்குச் செவிகொடான். A wise son heareth his father's instruction: but a scorner heareth not rebuke.

2 மனுஷன் தன் வாயின் பலனால் நன்மையைப் புசிப்பான்; துன்மார்க்கனின் ஆத்துமாவோ கொடுமையைப் புசிக்கும். A man shall eat good by the fruit of his mouth: but the soul of the transgressors shall eat violence.

3 தன் வாயைக் காக்கிறவன் தன் பிராணனைக் காக்கிறான்; தன் உதடுகளை விரிவாய்த் திறக்கிறவனோ கலக்கமடைவான். He that keepeth his mouth keepeth his life: but he that openeth wide his lips shall have destruction.

4 சோம்பேறியுடைய ஆத்துமா விரும்பியும் ஒன்றும் பெறாது; ஜாக்கிரதையுள்ளவர்களுடைய ஆத்துமாவோ புஷ்டியாகும். The soul of the sluggard desireth, and hath nothing: but the soul of the diligent shall be made fat.

5 நீதிமான் பொய்ப்பேச்சை வெறுக்கிறான்; துன்மார்க்கனோ வெட்கமும் இலச்சையும் உண்டாக்குகிறான். A righteous man hateth lying: but a wicked man is loathsome, and cometh to shame.

6 நீதி உத்தமமார்க்கத்தானைத் தற்காக்கும்; துன்மார்க்கமோ பாவியைக் கவிழ்த்துப்போடும். Righteousness keepeth him that is upright in the way: but wickedness overthroweth the sinner.

7 ஒன்றுமில்லாதிருக்கத் தன்னைச் செல்வனாகப் பாராட்டுகிறவனும் உண்டு; மிகுந்த செல்வமிருக்கத் தன்னைத் தரித்திரனாகப் பாராட்டுகிறவனும் உண்டு. There is that maketh himself rich, yet hath nothing: there is that maketh himself poor, yet hath great riches.

8 மனுஷனுடைய ஐசுவரியம் அவன் பிராணனை மீட்கும்; தரித்திரனோ மிரட்டுதலைக் கேளாதிருக்கிறான். The ransom of a man's life are his riches: but the poor heareth not rebuke.

9 நீதிமான்களின் வெளிச்சம் சந்தோஷிப்பிக்கும்; துன்மார்க்கரின் தீபமோ அணைந்துபோம். The light of the righteous rejoiceth: but the lamp of the wicked shall be put out.

10 அகந்தையினால்மாத்திரம் வாது பிறக்கும்; ஆலோசனையைக் கேட்கிறவர்களிடத்திலோ ஞானம் உண்டு. Only by pride cometh contention: but with the well advised is wisdom.

11 வஞ்சனையால் தேடின பொருள் குறைந்துபோம்; கைப்பாடாய்ச் சேர்க்கிறவனோ விருத்தியடைவான். Wealth gotten by vanity shall be diminished: but he that gathereth by labour shall increase.

12 நெடுங்காலமாய்க் காத்திருக்குதல் இருதயத்தை இளைக்கப்பண்ணும்; விரும்பினது வரும்போதோ ஜீவவிருட்சம்போல் இருக்கும். Hope deferred maketh the heart sick: but when the desire cometh, it is a tree of life.

13 திருவசனத்தை அவமதிக்கிறவன் நாசமடைவான்; கற்பனைக்குப் பயப்படுகிறவனோ பலனடைவான். Whoso despiseth the word shall be destroyed: but he that feareth the commandment shall be rewarded.

14 ஞானவான்களுடைய போதகம் ஜீவஊற்று; அதினால் மரணக்கண்ணிகளுக்குத் தப்பலாம். The law of the wise is a fountain of life, to depart from the snares of death.

15 நற்புத்தி தயையை உண்டாக்கும்; துரோகிகளுடைய வழியோ கரடுமுரடானது. Good understanding giveth favour: but the way of transgressors is hard.

16 விவேகியானவன் அறிவோடு நடந்துகொள்ளுகிறான், மூடனோ தன் மூடத்தனத்தை வெளிப்படுத்துகிறான். Every prudent man dealeth with knowledge: but a fool layeth open his folly.

17 துரோகமுள்ள தூதன் தீதிலே விழுவான்; உண்மையுள்ள ஸ்தானாபதியோ ஔஷதம். A wicked messenger falleth into mischief: but a faithful ambassador is health.

18 புத்திமதிகளைத் தள்ளுகிறவன் தரித்திரத்தையும் இலச்சையையும் அடைவான்; கடிந்துகொள்ளுதலைக் கவனித்து நடக்கிறவனோ கனமடைவான். Poverty and shame shall be to him that refuseth instruction: but he that regardeth reproof shall be honoured.

19 வாஞ்சை நிறைவேறுவது ஆத்துமாவுக்கு இனிது; தீமையை விட்டு விலகுவது மூடருக்கு அருவருப்பு. The desire accomplished is sweet to the soul: but it is abomination to fools to depart from evil.

20 ஞானிகளோடே சஞ்சரிக்கிறவன் ஞானமடைவான்; மூடருக்குத் தோழனோ நாசமடைவான். He that walketh with wise men shall be wise: but a companion of fools shall be destroyed.

21 பாவிகளைத் தீவினை தொடரும்; நீதிமான்களுக்கோ நன்மை பலனாக வரும். Evil pursueth sinners: but to the righteous good shall be repayed.

22 நல்லவன் தன் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளுக்குச் சுதந்தரம் வைத்துப்போகிறான்: பாவியின் ஆஸ்தியோ நீதிமானுக்காக சேர்த்துவைக்கப்படும். A good man leaveth an inheritance to his children's children: and the wealth of the sinner is laid up for the just.

23 ஏழைகளின் வயல் மிகுதியான ஆகாரத்தை விளைவிக்கும்; நியாயம் கிடையாமல் கெட்டுப்போகிறவர்களும் உண்டு. Much food is in the tillage of the poor: but there is that is destroyed for want of judgment.

24 பிரம்பைக் கையாடாதவன் தன் மகனைப் பகைக்கிறான்; அவன்மேல் அன்பாயிருக்கிறவனோ அவனை ஏற்கனவே தண்டிக்கிறான். He that spareth his rod hateth his son: but he that loveth him chasteneth him betimes.

25 நீதிமான் தனக்குத் திருப்தியாகப் புசிக்கிறான்; துன்மார்க்கருடைய வயிறோ பசித்திருக்கும். The righteous eateth to the satisfying of his soul: but the belly of the wicked shall want.

1 Njaanamulla makan thakappanutaiya pothakaththaik kaetkiraan; pariyaasakkaarano katinthukolluthalukkuch sevikodaan. A wise son heareth his father's instruction: but a scorner heareth not rebuke.

2 Manushan than vaayin palanaal nanmaiyaip pusippaan; thunmaarkkanin aaththumaavo kodumaiyaip pusikkum. A man shall eat good by the fruit of his mouth: but the soul of the transgressors shall eat violence.

3 Than vaayaik kaakkiravan than piraananaik kaakkiraan; than uthadukalai virivaayth thirakkiravano kalakkamataivaan. He that keepeth his mouth keepeth his life: but he that openeth wide his lips shall have destruction.

4 Sompaeriyutaiya aaththumaa virumpiyum ontum peraathu; jaakkirathaiyullavarkalutaiya aaththumaavo pushtiyaakum. The soul of the sluggard desireth, and hath nothing: but the soul of the diligent shall be made fat.

5 Neethimaan poyppaechchaை veraுkkiraan; thunmaarkkano vetkamum ilachchaைyum unndaakkukiraan. A righteous man hateth lying: but a wicked man is loathsome, and cometh to shame.

6 Neethi uththamamaarkkaththaanaith tharkaakkum; thunmaarkkamo paaviyaik kavilththuppodum. Righteousness keepeth him that is upright in the way: but wickedness overthroweth the sinner.

7 Ontumillaathirukkath thannaich selvanaakap paaraattukiravanum unndu; mikuntha selvamirukkath thannaith thariththiranaakap paaraattukiravanum unndu. There is that maketh himself rich, yet hath nothing: there is that maketh himself poor, yet hath great riches.

8 Manushanutaiya aisuvariyam avan piraananai meetkum; thariththirano mirattuthalaik kaelaathirukkiraan. The ransom of a man's life are his riches: but the poor heareth not rebuke.

9 Neethimaankalin velichcham santhoshippikkum; thunmaarkkarin theepamo annainthupom. The light of the righteous rejoiceth: but the lamp of the wicked shall be put out.

10 Akanthaiyinaalmaaththiram vaathu pirakkum; aalosanaiyaik kaetkiravarkalidaththilo njaanam unndu. Only by pride cometh contention: but with the well advised is wisdom.

11 Vanjanaiyaal thaetina porul kurainthupom; kaippaadaaych serkkiravano viruththiyataivaan. Wealth gotten by vanity shall be diminished: but he that gathereth by labour shall increase.

12 Nedungaalamaayk kaaththirukkuthal iruthayaththai ilaikkappannnum; virumpinathu varumpotho jeevavirutchampol irukkum. Hope deferred maketh the heart sick: but when the desire cometh, it is a tree of life.

13 Thiruvasanaththai avamathikkiravan naasamataivaan; karpanaikkup payappadukiravano palanataivaan. Whoso despiseth the word shall be destroyed: but he that feareth the commandment shall be rewarded.

14 Njaanavaankalutaiya pothakam jeevaoottaு; athinaal maranakkannnnikalukkuth thappalaam. The law of the wise is a fountain of life, to depart from the snares of death.

15 Narpuththi thayaiyai unndaakkum; thurokikalutaiya valiyo karadumuradaanathu. Good understanding giveth favour: but the way of transgressors is hard.

16 Vivaekiyaanavan arivodu nadanthukollukiraan, moodano than moodaththanaththai velippaduththukiraan. Every prudent man dealeth with knowledge: but a fool layeth open his folly.

17 Thurokamulla thoothan theethilae viluvaan; unnmaiyulla sthaanaapathiyo oushatham. A wicked messenger falleth into mischief: but a faithful ambassador is health.

18 Puththimathikalaith thallukiravan thariththiraththaiyum ilachchaைyaiyum ataivaan; katinthukolluthalaik kavaniththu nadakkiravano kanamataivaan. Poverty and shame shall be to him that refuseth instruction: but he that regardeth reproof shall be honoured.

19 Vaanjai niraivaeraுvathu aaththumaavukku inithu; theemaiyai vittu vilakuvathu moodarukku aruvaruppu. The desire accomplished is sweet to the soul: but it is abomination to fools to depart from evil.

20 Njaanikalotae sanjarikkiravan njaanamataivaan; moodarukkuth tholano naasamataivaan. He that walketh with wise men shall be wise: but a companion of fools shall be destroyed.

21 Paavikalaith theevinai thodarum; neethimaankalukko nanmai palanaaka varum. Evil pursueth sinners: but to the righteous good shall be repayed.

22 Nallavan than pillaikalin pillaikalukkuch suthantharam vaiththuppokiraan: paaviyin aasthiyo neethimaanukkaaka serththuvaikkappadum. A good man leaveth an inheritance to his children's children: and the wealth of the sinner is laid up for the just.

23 Aelaikalin vayal mikuthiyaana aakaaraththai vilaivikkum; niyaayam kitaiyaamal kettuppokiravarkalum unndu. Much food is in the tillage of the poor: but there is that is destroyed for want of judgment.

24 Pirampaik kaiyaadaathavan than makanaip pakaikkiraan; avanmael anpaayirukkiravano avanai aerkanavae thanntikkiraan. He that spareth his rod hateth his son: but he that loveth him chasteneth him betimes.

25 Neethimaan thanakkuth thirupthiyaakap pusikkiraan; thunmaarkkarutaiya vayiro pasiththirukkum. The righteous eateth to the satisfying of his soul: but the belly of the wicked shall want.