Numbers 22:21-40 in Tamil in Tamil

21 பிலேயாம் காலமே எழுந்து, தன் கழுதையின்மேல் சேணங்கட்டி, மோவாபின் பிரபுக்களோடேகூடப் போனான். And Balaam rose up in the morning, and saddled his ass, and went with the princes of Moab.

22 அவன் போகிறதினாலே தேவனுக்குக் கோபம் மூண்டது; கர்த்தருடைய தூதனானவர் வழியிலே அவனுக்கு எதிராளியாக நின்றார். அவன் தன் கழுதையின் மேல் ஏறிப்போனான்; அவன் வேலைக்காரர் இரண்டுபேரும் அவனோடே இருந்தார்கள். And God's anger was kindled because he went: and the angel of the LORD stood in the way for an adversary against him. Now he was riding upon his ass, and his two servants were with him.

23 கர்த்தருடைய தூதனானவர் உருவின பட்டயத்தைத் தம்முடைய கையிலே பிடித்துக்கொண்டு வழியிலே நிற்கிறதைக் கழுதை கண்டு, வழியை விட்டு வயலிலே விலகிப்போயிற்று; கழுதையை வழியில் திருப்ப பிலேயாம் அதை அடித்தான். And the ass saw the angel of the LORD standing in the way, and his sword drawn in his hand: and the ass turned aside out of the way, and went into the field: and Balaam smote the ass, to turn her into the way.

24 கர்த்தருடைய தூதனானவர் இருபுறத்திலும் சுவர் வைத்திருந்த திராட்சத் தோட்டங்களின் பாதையிலே போய் நின்றார். But the angel of the LORD stood in a path of the vineyards, a wall being on this side, and a wall on that side.

25 கழுதை கர்த்தருடைய தூதனைக்கண்டு, சுவர் ஓரமாய் ஒதுங்கி, பிலேயாமின் காலைச் சுவரோடே நெருக்கிற்று; திரும்பவும் அதை அடித்தான். And when the ass saw the angel of the LORD, she thrust herself unto the wall, and crushed Balaam's foot against the wall: and he smote her again.

26 அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் அப்புறம் போய், வலதுபுறம் இடதுபுறம் விலக வழியில்லாத இடுக்கமான இடத்திலே நின்றார். And the angel of the LORD went further, and stood in a narrow place, where was no way to turn either to the right hand or to the left.

27 கழுதை கர்த்தருடைய தூதனைக் கண்டு, பிலேயாமின் கீழ்ப் படுத்துக்கொண்டது; பிலேயாம் கோபம் மூண்டவனாகி, கழுதையைத் தடியினால் அடித்தான். And when the ass saw the angel of the LORD, she fell down under Balaam: and Balaam's anger was kindled, and he smote the ass with a staff.

28 உடனே கர்த்தர் கழுதையின் வாயைத் திறந்தார்; அது பிலேயாமைப் பார்த்து: நீர் என்னை இப்பொழுது மூன்று தரம் அடிக்கும்படி நான் உமக்கு என்ன செய்தேன் என்றது. And the LORD opened the mouth of the ass, and she said unto Balaam, What have I done unto thee, that thou hast smitten me these three times?

29 அப்பொழுது பிலேயாம் கழுதையைப் பார்த்து: நீ என்னைப் பரியாசம் பண்ணிக்கொண்டு வருகிறாய்; என் கையில் ஒரு பட்டயம்மாத்திரம் இருந்தால் இப்பொழுதே உன்னைக் கொன்றுபோடுவேன் என்றான். And Balaam said unto the ass, Because thou hast mocked me: I would there were a sword in mine hand, for now would I kill thee.

30 கழுதை பிலேயாமை நோக்கி: நீர் என்னைக் கைக்கொண்ட காலமுதல் இந்நாள்வரைக்கும் நீர் ஏறின கழுதை நான் அல்லவா? இப்படி உமக்கு எப்போதாகிலும் நான் செய்தது உண்டா என்றது. அதற்கு அவன்: இல்லை என்றான். And the ass said unto Balaam, Am not I thine ass, upon which thou hast ridden ever since I was thine unto this day? was I ever wont to do so unto thee? And he said, Nay.

31 அப்பொழுது கர்த்தர் பிலேயாமின் கண்களைத் திறந்தார்; வழியிலே நின்று உருவின பட்டத்தைத் தம்முடைய கையிலே பிடித்திருக்கிற தூதனைக் கண்டு, தலைகுனிந்து முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்தான். Then the LORD opened the eyes of Balaam, and he saw the angel of the LORD standing in the way, and his sword drawn in his hand: and he bowed down his head, and fell flat on his face.

32 கர்த்தருடைய தூதனானவர் அவனை நோக்கி: நீ உன் கழுதையை இதனோடே மூன்றுதரம் அடித்ததென்ன? உன் வழி எனக்கு மாறுபாடாயிருக்கிறதினால், நான் உனக்கு எதிரியாகப் புறப்பட்டு வந்தேன். And the angel of the LORD said unto him, Wherefore hast thou smitten thine ass these three times? behold, I went out to withstand thee, because thy way is perverse before me:

33 கழுதை என்னைக் கண்டு, இந்த மூன்று தரம் எனக்கு விலகிற்று; எனக்கு விலகாமல் இருந்ததானால், இப்பொழுது நான் உன்னை கொன்றுபோட்டு, கழுதையை உயிரோடே வைப்பேன் என்றார். And the ass saw me, and turned from me these three times: unless she had turned from me, surely now also I had slain thee, and saved her alive.

34 அப்பொழுது பிலேயாம் கர்த்தருடைய தூதனை நோக்கி: நான் பாவஞ்செய்தேன்; வழியிலே நீர் எனக்கு எதிராக நிற்கிறதை அறியாதிருந்தேன்; இப்பொழுதும் உமது பார்வைக்கு இது தகாததாயிருக்குமானால், நான் திரும்பிப் போய்விடுகிறேன் என்றான். And Balaam said unto the angel of the LORD, I have sinned; for I knew not that thou stoodest in the way against me: now therefore, if it displease thee, I will get me back again.

35 கர்த்தருடைய தூதனானவர் பிலேயாமை நோக்கி: அந்த மனிதரோடே கூடப்போ; நான் உன்னோடே சொல்லும் வார்த்தையைமாத்திரம் நீ சொல்லக்கடவாய் என்றார்; அப்படியே பிலேயாம் பாலாகின் பிரபுக்களோடேகூடப் போனான். And the angel of the LORD said unto Balaam, Go with the men: but only the word that I shall speak unto thee, that thou shalt speak. So Balaam went with the princes of Balak.

36 பிலேயாம் வருகிறதைப் பாலாக் கேட்டமாத்திரத்தில், கடைசி எல்லையான அர்னோன் நதியின் ஓரத்திலுள்ள மோவாபின் பட்டணமட்டும் அவனுக்கு எதிர்கொண்டு போனான். And when Balak heard that Balaam was come, he went out to meet him unto a city of Moab, which is in the border of Arnon, which is in the utmost coast.

37 பாலாக் பிலேயாமை நோக்கி: உம்மை அழைக்கும்படி நான் ஆவலோடே உம்மிடத்தில் ஆள் அனுப்பவில்லையா? என்னிடத்திற்கு வராமல் இருந்ததென்ன? ஏற்றபிரகாரமாக உம்மை நான் கனம் பண்ணமாட்டேனா என்றான். And Balak said unto Balaam, Did I not earnestly send unto thee to call thee? wherefore camest thou not unto me? am I not able indeed to promote thee to honor?

38 அப்பொழுது பிலேயாம் பாலாகை நோக்கி: இதோ, உம்மிடத்திற்கு வந்தேன்; ஆனாலும் ஏதாகிலும் சொல்லுகிறதற்கு என்னாலே ஆகுமோ: தேவன் என் வாயிலே அளிக்கும் வார்த்தையையே சொல்லுவேன் என்றான். And Balaam said unto Balak, Lo, I am come unto thee: have I now any power at all to say any thing? the word that God putteth in my mouth, that shall I speak.

39 பிலேயாம் பாலாகுடனேகூடப் போனான்; அவர்கள் கீரியாத் ஊசோத்தில் சேர்ந்தார்கள். And Balaam went with Balak, and they came unto Kirjathhuzoth.

40 அங்கே பாலாக் ஆடுமாடுகளை அடித்து, பிலேயாமுக்கும் அவனோடிருந்த பிரபுக்களுக்கும் அனுப்பினான். And Balak offered oxen and sheep, and sent to Balaam, and to the princes that were with him.

21 Pilaeyaam kaalamae elunthu, than kaluthaiyinmael senangatti, movaapin pirapukkalotaekoodap ponaan. And Balaam rose up in the morning, and saddled his ass, and went with the princes of Moab.

22 Avan pokirathinaalae thaevanukkuk kopam moonndathu; karththarutaiya thoothanaanavar valiyilae avanukku ethiraaliyaaka nintar. Avan than kaluthaiyin mael aeripponaan; avan vaelaikkaarar iranndupaerum avanotae irunthaarkal. And God's anger was kindled because he went: and the angel of the LORD stood in the way for an adversary against him. Now he was riding upon his ass, and his two servants were with him.

23 Karththarutaiya thoothanaanavar uruvina pattayaththaith thammutaiya kaiyilae pitiththukkonndu valiyilae nirkirathaik kaluthai kanndu, valiyai vittu vayalilae vilakippoyittaு; kaluthaiyai valiyil thiruppa pilaeyaam athai atiththaan. And the ass saw the angel of the LORD standing in the way, and his sword drawn in his hand: and the ass turned aside out of the way, and went into the field: and Balaam smote the ass, to turn her into the way.

24 Karththarutaiya thoothanaanavar irupuraththilum suvar vaiththiruntha thiraatchath thottangalin paathaiyilae poy nintar. But the angel of the LORD stood in a path of the vineyards, a wall being on this side, and a wall on that side.

25 Kaluthai karththarutaiya thoothanaikkanndu, suvar oramaay othungi, pilaeyaamin kaalaich suvarotae nerukkittaு; thirumpavum athai atiththaan. And when the ass saw the angel of the LORD, she thrust herself unto the wall, and crushed Balaam's foot against the wall: and he smote her again.

26 Appoluthu karththarutaiya thoothan appuram poy, valathupuram idathupuram vilaka valiyillaatha idukkamaana idaththilae nintar. And the angel of the LORD went further, and stood in a narrow place, where was no way to turn either to the right hand or to the left.

27 Kaluthai karththarutaiya thoothanaik kanndu, pilaeyaamin geelp paduththukkonndathu; pilaeyaam kopam moonndavanaaki, kaluthaiyaith thatiyinaal atiththaan. And when the ass saw the angel of the LORD, she fell down under Balaam: and Balaam's anger was kindled, and he smote the ass with a staff.

28 Udanae Karththar kaluthaiyin vaayaith thiranthaar; athu pilaeyaamaip paarththu: neer ennai ippoluthu moontu tharam atikkumpati naan umakku enna seythaen entathu. And the LORD opened the mouth of the ass, and she said unto Balaam, What have I done unto thee, that thou hast smitten me these three times?

29 Appoluthu pilaeyaam kaluthaiyaip paarththu: nee ennaip pariyaasam pannnnikkonndu varukiraay; en kaiyil oru pattayammaaththiram irunthaal ippoluthae unnaik kontupoduvaen entan. And Balaam said unto the ass, Because thou hast mocked me: I would there were a sword in mine hand, for now would I kill thee.

30 Kaluthai pilaeyaamai Nnokki: neer ennaik kaikkonnda kaalamuthal innaalvaraikkum neer aerina kaluthai naan allavaa? Ippati umakku eppothaakilum naan seythathu unndaa entathu. Atharku avan: illai entan. And the ass said unto Balaam, Am not I thine ass, upon which thou hast ridden ever since I was thine unto this day? was I ever wont to do so unto thee? And he said, Nay.

31 Appoluthu Karththar pilaeyaamin kannkalaith thiranthaar; valiyilae nintu uruvina pattaththaith thammutaiya kaiyilae pitiththirukkira thoothanaik kanndu, thalaikuninthu mukanguppura vilunthu panninthaan. Then the LORD opened the eyes of Balaam, and he saw the angel of the LORD standing in the way, and his sword drawn in his hand: and he bowed down his head, and fell flat on his face.

32 Karththarutaiya thoothanaanavar avanai Nnokki: nee un kaluthaiyai ithanotae moontutharam atiththathenna? Un vali enakku maaraுpaadaayirukkirathinaal, naan unakku ethiriyaakap purappattu vanthaen. And the angel of the LORD said unto him, Wherefore hast thou smitten thine ass these three times? behold, I went out to withstand thee, because thy way is perverse before me:

33 Kaluthai ennaik kanndu, intha moontu tharam enakku vilakittaு; enakku vilakaamal irunthathaanaal, ippoluthu naan unnai kontupottu, kaluthaiyai uyirotae vaippaen entar. And the ass saw me, and turned from me these three times: unless she had turned from me, surely now also I had slain thee, and saved her alive.

34 Appoluthu pilaeyaam karththarutaiya thoothanai Nnokki: naan paavanjaெythaen; valiyilae neer enakku ethiraaka nirkirathai ariyaathirunthaen; ippoluthum umathu paarvaikku ithu thakaathathaayirukkumaanaal, naan thirumpip poyvidukiraேn entan. And Balaam said unto the angel of the LORD, I have sinned; for I knew not that thou stoodest in the way against me: now therefore, if it displease thee, I will get me back again.

35 Karththarutaiya thoothanaanavar pilaeyaamai Nnokki: antha manitharotae koodappo; naan unnotae sollum vaarththaiyaimaaththiram nee sollakkadavaay entar; appatiyae pilaeyaam paalaakin pirapukkalotaekoodap ponaan. And the angel of the LORD said unto Balaam, Go with the men: but only the word that I shall speak unto thee, that thou shalt speak. So Balaam went with the princes of Balak.

36 Pilaeyaam varukirathaip paalaak kaettamaaththiraththil, kataisi ellaiyaana arnon nathiyin oraththilulla movaapin pattanamattum avanukku ethirkonndu ponaan. And when Balak heard that Balaam was come, he went out to meet him unto a city of Moab, which is in the border of Arnon, which is in the utmost coast.

37 Paalaak pilaeyaamai Nnokki: ummai alaikkumpati naan aavalotae ummidaththil aal anuppavillaiyaa? Ennidaththirku varaamal irunthathenna? Aettapirakaaramaaka ummai naan kanam pannnamaattaேnaa entan. And Balak said unto Balaam, Did I not earnestly send unto thee to call thee? wherefore camest thou not unto me? am I not able indeed to promote thee to honor?

38 Appoluthu pilaeyaam paalaakai Nnokki: itho, ummidaththirku vanthaen; aanaalum aethaakilum sollukiratharku ennaalae aakumo: Dhevan en vaayilae alikkum vaarththaiyaiyae solluvaen entan. And Balaam said unto Balak, Lo, I am come unto thee: have I now any power at all to say any thing? the word that God putteth in my mouth, that shall I speak.

39 Pilaeyaam paalaakudanaekoodap ponaan; avarkal geeriyaath oosoththil sernthaarkal. And Balaam went with Balak, and they came unto Kirjathhuzoth.

40 Angae paalaak aadumaadukalai atiththu, pilaeyaamukkum avanotiruntha pirapukkalukkum anuppinaan. And Balak offered oxen and sheep, and sent to Balaam, and to the princes that were with him.