-
וַיִּשָּׁבַ֣ע Moses va-yee-sha-VA வ-யே-ஷ-VA מֹשֶׁ֗ה sware moh-SHEH மொஹ்-Sஃஏஃ בַּיּ֣וֹם on BA-yome BA-யொமெ הַהוּא֮ that ha-HOO ஹ-ஃஓஓ לֵאמֹר֒ day, lay-MORE லய்-Mஓற்ஏ אִם saying, eem ஈம் לֹ֗א Surely loh லொஹ் הָאָ֙רֶץ֙ ha-AH-RETS ஹ-Aஃ-ற்ஏTS אֲשֶׁ֨ר the uh-SHER உஹ்-Sஃஏற் דָּֽרְכָ֤ה land da-reh-HA ட-ரெஹ்-ஃA רַגְלְךָ֙ whereon rahɡ-leh-HA ரஹ்உ0261-லெஹ்-ஃA בָּ֔הּ thy ba ப לְךָ֙ feet leh-HA லெஹ்-ஃA תִֽהְיֶ֧ה have tee-heh-YEH டே-ஹெஹ்-Yஏஃ לְנַֽחֲלָ֛ה trodden leh-na-huh-LA லெஹ்-ன-ஹ்உஹ்-ள்A וּלְבָנֶ֖יךָ shall oo-leh-va-NAY-ha ஊ-லெஹ்-வ-ந்AY-ஹ עַד be ad அட் עוֹלָ֑ם thine oh-LAHM ஒஹ்-ள்AஃM כִּ֣י inheritance, kee கே מִלֵּ֔אתָ and mee-LAY-ta மே-ள்AY-ட אַֽחֲרֵ֖י thy ah-huh-RAY அஹ்-ஹ்உஹ்-ற்AY יְהוָ֥ה children's yeh-VA யெஹ்-VA אֱלֹהָֽי׃ for ay-loh-HAI அய்-லொஹ்-ஃAஈ