Hosea 5 in Tamil

1 ஆசாரியர்களே, இதைக் கேளுங்கள்; இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரே, கவனியுங்கள்; ராஜாவின் வீட்டாரே, செவிகொடுங்கள்; இந்த நியாய விசாரிப்பு உங்கள்மேல் செல்லும்; நீங்கள் மிஸ்பாவில் கண்ணியும் தாபோரின்மேல் விசாரிக்கப்பட்ட வலையுமானீர்கள். Hear ye this, O priests; and hearken, ye house of Israel; and give ye ear, O house of the king; for judgment is toward you, because ye have been a snare on Mizpah, and a net spread upon Tabor.

2 நெறிதவறினவர்கள் மிகுதியும் வதைசெய்கிறார்கள்; அவர்கள் எல்லாரையும் நான் தண்டிப்பேன். And the revolters are profound to make slaughter, though I have been a rebuker of them all.

3 எப்பிராயீமை நான் அறிவேன், இஸ்ரவேல் எனக்கு மறைவானதல்ல; எப்பிராயீமே, இப்போது நீ சோரம்போனாயே, இஸ்ரவேல் தீட்டுப்பட்டதே. I know Ephraim, and Israel is not hid from me: for now, O Ephraim, thou committest whoredom, and Israel is defiled.

4 அவர்கள் தங்கள் தேவனிடத்துக்குத் திரும்புதற்குத் தங்கள் கிரியைகளைச் சீர்திருத்தமாட்டார்கள், வேசித்தன ஆவி அவர்கள் உள்ளத்தில் இருக்கிறது; கர்த்தரை அறியார்கள். They will not frame their doings to turn unto their God: for the spirit of whoredoms is in the midst of them, and they have not known the LORD.

5 இஸ்ரவேலின் அகந்தை அவர்கள் முகத்துக்கு முன்பாகச் சாட்சியிடுகிறது; ஆகையால் இஸ்ரவேலும் எப்பிராயீமும் தங்கள் அக்கிரமத்தினால் இடறுண்டு விழுவார்கள்; அவர்களோடே யூதாவும் இடறுண்டு விழுவான். And the pride of Israel doth testify to his face: therefore shall Israel and Ephraim fall in their iniquity: Judah also shall fall with them.

6 அவர்கள் கர்த்தரைத் தேடும்படி தங்கள் ஆடுகளோடும் தங்கள் மாடுகளோடும் போவார்கள்; அவரைக் காணமாட்டார்கள்; அவர் அவர்களை விட்டு விலகினார். They shall go with their flocks and with their herds to seek the LORD; but they shall not find him; he hath withdrawn himself from them.

7 கர்த்தருக்கு விரோதமாக துரோகம்பண்ணினார்கள்; அந்நியபிள்ளைகளைப் பெற்றார்கள்; இப்போதும் ஒரு மாதத்துக்குள்ளாக அவர்கள் தங்கள் பங்குகளோடே பட்சிக்கப்படுவார்கள். They have dealt treacherously against the LORD: for they have begotten strange children: now shall a month devour them with their portions.

8 கிபியாவிலே எக்காளத்தையும், ராமாவிலே பூரிகையையும் ஊதுங்கள்; பெத்தாவேனிலே கதறுங்கள்; பென்யமீனே உன்னைப் பின்தொடருகிறார்கள். Blow ye the cornet in Gibeah, and the trumpet in Ramah: cry aloud at Bethaven, after thee, O Benjamin.

9 தண்டிப்பின் நாளிலே எப்பிராயீம் பாழாவான்; நிச்சயமாய் வரப்போகிறதை இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களுக்குள்ளே அறிவிக்கிறேன். Ephraim shall be desolate in the day of rebuke: among the tribes of Israel have I made known that which shall surely be.

10 யூதாவின் பிரபுக்கள் எல்லைகளை ஒதுக்குகிறவர்களுக்கு ஒப்பானார்கள்; அவர்கள்மேல் என் உக்கிரகோபத்தைத் தண்ணீரைப்போல ஊற்றுவேன். The princes of Judah were like them that remove the bound: therefore I will pour out my wrath upon them like water.

11 எப்பிராயீம் தகாத கற்பனையை மனதாரப் பின்பற்றிப்போனபடியால் அவன் ஒடுங்குண்டு, நியாயவிசாரணையில் நொறுக்கப்பட்டுப்போகிறான். Ephraim is oppressed and broken in judgment, because he willingly walked after the commandment.

12 நான் எப்பிராயீமுக்குப் பொட்டரிப்பைப்போலவும், யூதாவின் வீட்டுக்கு உளுப்பைப்போலவும் இருப்பேன். Therefore will I be unto Ephraim as a moth, and to the house of Judah as rottenness.

13 எப்பிராயீம் தன் வியாதியையும், யூதா தன் காயத்தையும் கண்டபோது, எப்பிராயீம் அசீரியனண்டைக்குப்போய் யாரேப் ராஜாவினிடத்தில் ஆளனுப்பினான்; ஆனாலும் உங்களைக் குணமாக்கவும் உங்களில் இருக்கிற காயத்தை ஆற்றவும் அவனால் கூடாமற்போயிற்று. When Ephraim saw his sickness, and Judah saw his wound, then went Ephraim to the Assyrian, and sent to king Jareb: yet could he not heal you, nor cure you of your wound.

14 நான் எப்பிராயீமுக்குச் சிங்கம்போலவும், யூதாவின் வம்சத்தாருக்குப் பாலசிங்கம்போலவும் இருப்பேன்; நான் நானே பீறிவிட்டுப் போய்விடுவேன்; தப்புவிப்பார் இல்லாமையால் எடுத்துக்கொண்டுபோவேன். For I will be unto Ephraim as a lion, and as a young lion to the house of Judah: I, even I, will tear and go away; I will take away, and none shall rescue him.

15 அவர்கள் தங்கள் குற்றங்களை உணர்ந்து, என் முகத்தைத் தேடுமட்டும் நான் என் ஸ்தானத்துக்குத் திரும்பிப்போய்விடுவேன்; தங்கள் ஆபத்தில் என்னைக் கருத்தாய்த் தேடுவார்கள். I will go and return to my place, till they acknowledge their offence, and seek my face: in their affliction they will seek me early.

1 Aasaariyarkalae, ithaik kaelungal; Israel vamsaththaarae, kavaniyungal; raajaavin veettarae, sevikodungal; intha niyaaya visaarippu ungalmael sellum; neengal mispaavil kannnniyum thaaporinmael visaarikkappatta valaiyumaaneerkal. Hear ye this, O priests; and hearken, ye house of Israel; and give ye ear, O house of the king; for judgment is toward you, because ye have been a snare on Mizpah, and a net spread upon Tabor.

2 Nerithavarinavarkal mikuthiyum vathaiseykiraarkal; avarkal ellaaraiyum naan thanntippaen. And the revolters are profound to make slaughter, though I have been a rebuker of them all.

3 Eppiraayeemai naan arivaen, Israel enakku maraivaanathalla; eppiraayeemae, ippothu nee soramponaayae, Israel theettuppattathae. I know Ephraim, and Israel is not hid from me: for now, O Ephraim, thou committest whoredom, and Israel is defiled.

4 Avarkal thangal thaevanidaththukkuth thirumputharkuth thangal kiriyaikalaich seerthiruththamaattarkal, vaesiththana aavi avarkal ullaththil irukkirathu; karththarai ariyaarkal. They will not frame their doings to turn unto their God: for the spirit of whoredoms is in the midst of them, and they have not known the LORD.

5 Isravaelin akanthai avarkal mukaththukku munpaakach saatchiyidukirathu; aakaiyaal isravaelum eppiraayeemum thangal akkiramaththinaal idaraுnndu viluvaarkal; avarkalotae yoothaavum idaraுnndu viluvaan. And the pride of Israel doth testify to his face: therefore shall Israel and Ephraim fall in their iniquity: Judah also shall fall with them.

6 Avarkal karththaraith thaedumpati thangal aadukalodum thangal maadukalodum povaarkal; avaraik kaanamaattarkal; avar avarkalai vittu vilakinaar. They shall go with their flocks and with their herds to seek the LORD; but they shall not find him; he hath withdrawn himself from them.

7 Karththarukku virothamaaka thurokampannnninaarkal; anniyapillaikalaip pettaாrkal; ippothum oru maathaththukkullaaka avarkal thangal pangukalotae patchikkappaduvaarkal. They have dealt treacherously against the LORD: for they have begotten strange children: now shall a month devour them with their portions.

8 Kipiyaavilae ekkaalaththaiyum, raamaavilae poorikaiyaiyum oothungal; peththaavaenilae katharaுngal; penyameenae unnaip pinthodarukiraarkal. Blow ye the cornet in Gibeah, and the trumpet in Ramah: cry aloud at Bethaven, after thee, O Benjamin.

9 Thanntippin naalilae eppiraayeem paalaavaan; nichchayamaay varappokirathai isravaelin koththirangalukkullae arivikkiraேn. Ephraim shall be desolate in the day of rebuke: among the tribes of Israel have I made known that which shall surely be.

10 Yoothaavin pirapukkal ellaikalai othukkukiravarkalukku oppaanaarkal; avarkalmael en ukkirakopaththaith thannnneeraippola oottaுvaen. The princes of Judah were like them that remove the bound: therefore I will pour out my wrath upon them like water.

11 Eppiraayeem thakaatha karpanaiyai manathaarap pinpattipponapatiyaal avan odungunndu, niyaayavisaarannaiyil noraுkkappattuppokiraan. Ephraim is oppressed and broken in judgment, because he willingly walked after the commandment.

12 Naan eppiraayeemukkup pottarippaippolavum, yoothaavin veettukku uluppaippolavum iruppaen. Therefore will I be unto Ephraim as a moth, and to the house of Judah as rottenness.

13 Eppiraayeem than viyaathiyaiyum, yoothaa than kaayaththaiyum kanndapothu, eppiraayeem aseeriyananntaikkuppoy yaaraep raajaavinidaththil aalanuppinaan; aanaalum ungalaik kunamaakkavum ungalil irukkira kaayaththai aattavum avanaal koodaamarpoyittaு. When Ephraim saw his sickness, and Judah saw his wound, then went Ephraim to the Assyrian, and sent to king Jareb: yet could he not heal you, nor cure you of your wound.

14 Naan eppiraayeemukkuch singampolavum, yoothaavin vamsaththaarukkup paalasingampolavum iruppaen; naan naanae peerivittup poyviduvaen; thappuvippaar illaamaiyaal eduththukkonndupovaen. For I will be unto Ephraim as a lion, and as a young lion to the house of Judah: I, even I, will tear and go away; I will take away, and none shall rescue him.

15 Avarkal thangal kuttangalai unarnthu, en mukaththaith thaedumattum naan en sthaanaththukkuth thirumpippoyviduvaen; thangal aapaththil ennaik karuththaayth thaeduvaarkal. I will go and return to my place, till they acknowledge their offence, and seek my face: in their affliction they will seek me early.