Job 42 in Tamil

1 அப்பொழுது யோபு கர்த்தருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: Then Job answered the LORD, and said,

2 தேவரீர் சகலத்தையும் செய்யவல்லவர்; நீர் செய்ய நினைத்தது தடைபடாது என்பதை அறிந்திருக்கிறேன். I know that thou canst do every thing, and that no thought can be withholden from thee.

3 அறிவில்லாமல் ஆலோசனையை மறைக்கிற இவன் யார்? ஆகையால் நான் எனக்குத் தெரியாததையும், என் புத்திக்கு எட்டாததையும், நான் அறியாததையும் அலப்பினேன் என்கிறேன். Who is he that hideth counsel without knowledge? therefore have I uttered that I understood not; things too wonderful for me, which I knew not.

4 நீர் எனக்குச் செவிகொடும், அப்பொழுது நான் பேசுவேன்; நான் உம்மைக் கேள்விகேட்பேன், நீர் எனக்கு உத்தரவு சொல்லும். Hear, I beseech thee, and I will speak: I will demand of thee, and declare thou unto me.

5 என் காதில் உம்மைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டேன்; இப்பொழுதோ என் கண் உம்மைக் காண்கிறது. I have heard of thee by the hearing of the ear: but now mine eye seeth thee.

6 ஆகையால் நான் என்னை அருவருத்து, தூளிலும் சாம்பலிலும் இருந்து மனஸ்தாபப்படுகிறேன் என்றான். Wherefore I abhor myself, and repent in dust and ashes.

7 கர்த்தர் இந்த வார்த்தைகளை யோபோடே பேசினபின், கர்த்தர் தேமானியனான எலிப்பாசை நோக்கி: உன்மேலும் உன் இரண்டு சிநேகிதர்மேலும் எனக்குக் கோபம் மூளுகிறது; என் தாசனாகிய யோபு பேசினதுபோல் நீங்கள் என்னைக்குறித்து நிதானமாய்ப் பேசவில்லை. And it was so, that after the LORD had spoken these words unto Job, the LORD said to Eliphaz the Temanite, My wrath is kindled against thee, and against thy two friends: for ye have not spoken of me the thing that is right, as my servant Job hath.

8 ஆதலால் நீங்கள் ஏழு காளைகளையும், ஏழு ஆட்டுக்கடாக்களையும் தெரிந்துகொண்டு, என் தாசனாகிய யோபினிடத்தில் போய், உங்களுக்காகச் சர்வாங்க தகனபலிகளை இடுங்கள்; என் தாசனாகிய யோபும் உங்களுக்காக வேண்டுதல் செய்வான்; நான் அவன் முகத்தைப் பார்த்து உங்களை உங்கள் புத்தியீனத்துக்குத் தக்கதாக நடத்தாதிருப்பேன்; என் தாசனாகிய யோபு பேசினதுபோல் நீங்கள் என்னைக்குறித்து நிதானமாய்ப் பேசவில்லை என்றார். Therefore take unto you now seven bullocks and seven rams, and go to my servant Job, and offer up for yourselves a burnt offering; and my servant Job shall pray for you: for him will I accept: lest I deal with you after your folly, in that ye have not spoken of me the thing which is right, like my servant Job.

9 அப்பொழுது தேமானியனான எலிப்பாசும் சூகியனான பில்தாதும் நாகமாத்தியனான சோப்பாரும் போய், கர்த்தர் தங்களுக்குச் சொன்னபடியே செய்தார்கள்; அப்பொழுது கர்த்தர் யோபின் முகத்தைப் பார்த்தார். So Eliphaz the Temanite and Bildad the Shuhite and Zophar the Naamathite went, and did according as the LORD commanded them: the LORD also accepted Job.

10 யோபு தன் சிநேகிதருக்காக வேண்டுதல் செய்தபோது, கர்த்தர் அவன் சிறையிருப்பை மாற்றினார். யோபுக்கு முன் இருந்த எல்லாவற்றைப் பார்க்கிலும் இரண்டத்தனையாய்க் கர்த்தர் அவனுக்குத் தந்தருளினார். And the LORD turned the captivity of Job, when he prayed for his friends: also the LORD gave Job twice as much as he had before.

11 அப்பொழுது அவனுடைய எல்லாச் சகோதரரும் சகோதரிகளும், முன் அவனுக்கு அறிமுகமான அனைவரும் அவனிடத்தில் வந்து, அவன் வீட்டிலே அவனோடே போஜனம்பண்ணி, கர்த்தர் அவன்மேல் வரப்பண்ணின சகல தீங்கினிமித்தம் அவனுக்காக அங்கலாய்த்து அவனுக்கு ஆறுதல்சொல்லி, அவரவர் ஒவ்வொரு தங்கக்காசையும், அவரவர் ஒவ்வொரு பொன் ஆபரணத்தையும் அவனுக்குக் கொடுத்தார்கள். Then came there unto him all his brethren, and all his sisters, and all they that had been of his acquaintance before, and did eat bread with him in his house: and they bemoaned him, and comforted him over all the evil that the LORD had brought upon him: every man also gave him a piece of money, and every one an earring of gold.

12 கர்த்தர் யோபின் முன்னிலைமையைப் பார்க்கிலும் அவன் பின்னிலைமையை ஆசீர்வதித்தார்; பதினாலாயிரம் ஆடுகளும், ஆறாயிரம் ஒட்டகங்களும், ஆயிரம் ஏர்களும், ஆயிரம் கழுதைகளும் அவனுக்கு உண்டாயின. So the LORD blessed the latter end of Job more than his beginning: for he had fourteen thousand sheep, and six thousand camels, and a thousand yoke of oxen, and a thousand she asses.

13 ஏழு குமாரரும், மூன்று குமாரத்திகளும் அவனுக்குப் பிறந்தார்கள். He had also seven sons and three daughters.

14 மூத்த மகளுக்கு எமீமாள் என்றும், இரண்டாம் மகளுக்குக் கெத்சீயாள் என்றும், மூன்றாம் மகளுக்குக் கேரேனாப்புக் என்றும் பேரிட்டான். And he called the name of the first, Jemima; and the name of the second, Kezia; and the name of the third, Kerenhappuch.

15 தேசத்தில் எங்கும் யோபின் குமாரத்திகளைப்போல் செளந்தரியமான பெண்கள் காணப்படவில்லை; அவர்கள் தகப்பன் அவர்கள் சகோதரரின் நடுவிலே அவர்களுக்குச் சுதந்தரம் கொடுத்தான். And in all the land were no women found so fair as the daughters of Job: and their father gave them inheritance among their brethren.

16 இதற்குப்பின்பு யோபு நூற்றுநாற்பது வருஷம் உயிரோடிருந்து, நாலு தலைமுறையாகத் தன் பிள்ளைகளையும் தன் பிள்ளைகளுடைய பிள்ளைகளையும் கண்டான். After this lived Job an hundred and forty years, and saw his sons, and his sons' sons, even four generations.

17 யோபு நெடுநாளிருந்து, பூரணவயதுள்ளவனாய் மரித்தான். So Job died, being old and full of days.

1 Appoluthu yopu karththarukkup pirathiyuththaramaaka: Then Job answered the LORD, and said,

2 Thaevareer sakalaththaiyum seyyavallavar; neer seyya ninaiththathu thataipadaathu enpathai arinthirukkiraேn. I know that thou canst do every thing, and that no thought can be withholden from thee.

3 Arivillaamal aalosanaiyai maraikkira ivan yaar? Aakaiyaal naan enakkuth theriyaathathaiyum, en puththikku ettathathaiyum, naan ariyaathathaiyum alappinaen enkiraேn. Who is he that hideth counsel without knowledge? therefore have I uttered that I understood not; things too wonderful for me, which I knew not.

4 Neer enakkuch sevikodum, appoluthu naan paesuvaen; naan ummaik kaelvikaetpaen, neer enakku uththaravu sollum. Hear, I beseech thee, and I will speak: I will demand of thee, and declare thou unto me.

5 En kaathil ummaikkuriththuk kaelvippattaேn; ippolutho en kann ummaik kaannkirathu. I have heard of thee by the hearing of the ear: but now mine eye seeth thee.

6 Aakaiyaal naan ennai aruvaruththu, thoolilum saampalilum irunthu manasthaapappadukiraேn entan. Wherefore I abhor myself, and repent in dust and ashes.

7 Karththar intha vaarththaikalai yopotae paesinapin, Karththar thaemaaniyanaana elippaasai Nnokki: unmaelum un iranndu sinaekitharmaelum enakkuk kopam moolukirathu; en thaasanaakiya yopu paesinathupol neengal ennaikkuriththu nithaanamaayp paesavillai. And it was so, that after the LORD had spoken these words unto Job, the LORD said to Eliphaz the Temanite, My wrath is kindled against thee, and against thy two friends: for ye have not spoken of me the thing that is right, as my servant Job hath.

8 Aathalaal neengal aelu kaalaikalaiyum, aelu aattukkadaakkalaiyum therinthukonndu, en thaasanaakiya yopinidaththil poy, ungalukkaakach sarvaanga thakanapalikalai idungal; en thaasanaakiya yopum ungalukkaaka vaennduthal seyvaan; naan avan mukaththaip paarththu ungalai ungal puththiyeenaththukkuth thakkathaaka nadaththaathiruppaen; en thaasanaakiya yopu paesinathupol neengal ennaikkuriththu nithaanamaayp paesavillai entar. Therefore take unto you now seven bullocks and seven rams, and go to my servant Job, and offer up for yourselves a burnt offering; and my servant Job shall pray for you: for him will I accept: lest I deal with you after your folly, in that ye have not spoken of me the thing which is right, like my servant Job.

9 Appoluthu thaemaaniyanaana elippaasum sookiyanaana pilthaathum naakamaaththiyanaana soppaarum poy, Karththar thangalukkuch sonnapatiyae seythaarkal; appoluthu Karththar yopin mukaththaip paarththaar. So Eliphaz the Temanite and Bildad the Shuhite and Zophar the Naamathite went, and did according as the LORD commanded them: the LORD also accepted Job.

10 Yopu than sinaekitharukkaaka vaennduthal seythapothu, Karththar avan siraiyiruppai maattinaar. Yopukku mun iruntha ellaavattaைp paarkkilum iranndaththanaiyaayk Karththar avanukkuth thantharulinaar. And the LORD turned the captivity of Job, when he prayed for his friends: also the LORD gave Job twice as much as he had before.

11 Appoluthu avanutaiya ellaach sakothararum sakotharikalum, mun avanukku arimukamaana anaivarum avanidaththil vanthu, avan veettilae avanotae pojanampannnni, Karththar avanmael varappannnnina sakala theenginimiththam avanukkaaka angalaayththu avanukku aaraுthalsolli, avaravar ovvoru thangakkaasaiyum, avaravar ovvoru pon aaparanaththaiyum avanukkuk koduththaarkal. Then came there unto him all his brethren, and all his sisters, and all they that had been of his acquaintance before, and did eat bread with him in his house: and they bemoaned him, and comforted him over all the evil that the LORD had brought upon him: every man also gave him a piece of money, and every one an earring of gold.

12 Karththar yopin munnilaimaiyaip paarkkilum avan pinnilaimaiyai aaseervathiththaar; pathinaalaayiram aadukalum, aaraayiram ottakangalum, aayiram aerkalum, aayiram kaluthaikalum avanukku unndaayina. So the LORD blessed the latter end of Job more than his beginning: for he had fourteen thousand sheep, and six thousand camels, and a thousand yoke of oxen, and a thousand she asses.

13 Aelu kumaararum, moontu kumaaraththikalum avanukkup piranthaarkal. He had also seven sons and three daughters.

14 Mooththa makalukku emeemaal entum, iranndaam makalukkuk kethseeyaal entum, moontam makalukkuk kaeraenaappuk entum paerittan. And he called the name of the first, Jemima; and the name of the second, Kezia; and the name of the third, Kerenhappuch.

15 Thaesaththil engum yopin kumaaraththikalaippol selanthariyamaana pennkal kaanappadavillai; avarkal thakappan avarkal sakothararin naduvilae avarkalukkuch suthantharam koduththaan. And in all the land were no women found so fair as the daughters of Job: and their father gave them inheritance among their brethren.

16 Itharkuppinpu yopu noottaுnaarpathu varusham uyirotirunthu, naalu thalaimuraiyaakath than pillaikalaiyum than pillaikalutaiya pillaikalaiyum kanndaan. After this lived Job an hundred and forty years, and saw his sons, and his sons' sons, even four generations.

17 Yopu nedunaalirunthu, pooranavayathullavanaay mariththaan. So Job died, being old and full of days.