1 Corinthians 4 in Tamil

1 இப்படியாக, எந்த மனுஷனும் எங்களைக் கிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரரென்றும், தேவனுடைய இரகசியங்களின் உக்கிராணக்காரரென்றும் எண்ணிக்கொள்ளக்கடவன். Let a man so account of us, as of the ministers of Christ, and stewards of the mysteries of God.

2 மேலும், உக்கிராணக்காரன் உண்மையுள்ளவனென்று காணப்படுவது அவனுக்கு அவசியமாம். Moreover it is required in stewards, that a man be found faithful.

3 ஆயினும் நான் உங்களாலேயாவது மனுஷருடைய நியாயநாளின் விசாரணையினாலேயாவது தீர்ப்பைப்பெறுவது எனக்கு மிகவும் அற்ப காரியமாயிருக்கிறது; நானும் என்னைக்குறித்துத் தீர்ப்புச்சொல்லுகிறதில்லை. But with me it is a very small thing that I should be judged of you, or of man's judgment: yea, I judge not mine own self.

4 என்னிடத்தில் நான் யாதொரு குற்றத்தையும் அறியேன்; ஆகிலும் அதினாலே நான் நீதிமானாகிறதில்லை; என்னை நியாயம் விசாரிக்கிறவர் கர்த்தரே. For I know nothing by myself; yet am I not hereby justified: but he that judgeth me is the Lord.

5 ஆனதால், கர்த்தர் வருமளவும் நீங்கள் காலத்துக்குமுன்னே யாதொன்றைக்குறித்தும் தீர்ப்புச்சொல்லாதிருங்கள், இருளில் மறைந்திருக்கிறவைகளை அவர் வெளியரங்கமாக்கி, இருதயங்களின் யோசனைகளையும் வெளிப்படுத்துவார்; அப்பொழுது அவனவனுக்குரிய புகழ்ச்சி தேவனால் உண்டாகும். Therefore judge nothing before the time, until the Lord come, who both will bring to light the hidden things of darkness, and will make manifest the counsels of the hearts: and then shall every man have praise of God.

6 சகோதரரே, எழுதப்பட்டதற்கு மிஞ்சி எண்ணவேண்டாமென்று நீங்கள் எங்களாலே கற்றுக்கொள்ளவும், ஒருவனும் ஒருவனிமித்தம் மற்றொருவனுக்கு விரோதமாய் இறுமாப்படையாதிருக்கவும், நான் உங்கள்நிமித்தம் என்னையும் அப்பொல்லோவையும் திருஷ்டாந்தமாக வைத்து, இவைகளை எழுதினேன். And these things, brethren, I have in a figure transferred to myself and to Apollos for your sakes; that ye might learn in us not to think of men above that which is written, that no one of you be puffed up for one against another.

7 அன்றியும் உன்னை விசேஷித்தவனாகும்படி செய்கிறவர் யார்? உனக்கு உண்டாயிருக்கிறவைகளில் நீ பெற்றுக்கொள்ளாதது யாது? நீ பெற்றுக்கொண்டவனானால் பெற்றுக்கொள்ளாதவன்போல் ஏன் மேன்மைபாராட்டுகிறாய்? For who maketh thee to differ from another? and what hast thou that thou didst not receive? now if thou didst receive it, why dost thou glory, as if thou hadst not received it?

8 இப்பொழுது திருப்தியடைந்திருக்கிறீர்களே, இப்பொழுது ஐசுவரியவான்களாயிருக்கிறீர்களே, எங்களையல்லாமல் ஆளுகிறீர்களே; நீங்கள் ஆளுகிறவர்களானால் நலமாயிருக்கும்; அப்பொழுது உங்களுடனேகூட நாங்களும் ஆளுவோமே. Now ye are full, now ye are rich, ye have reigned as kings without us: and I would to God ye did reign, that we also might reign with you.

9 எங்களுக்குத் தோன்றுகிறபடி தேவன் அப்போஸ்தலர்களாகிய எங்களை மரணத்துக்குக் குறிக்கப்பட்டவர்கள்போலக் கடைசியானவர்களாய்க் காணப்படப்பண்ணினார்; நாங்கள் உலகத்துக்கும் தூதருக்கும் மனுஷருக்கும் வேடிக்கையானோம். For I think that God hath set forth us the apostles last, as it were appointed to death: for we are made a spectacle unto the world, and to angels, and to men.

10 நாங்கள் கிறிஸ்துவினிமித்தம் பைத்தியக்காரர், நீங்கள் கிறிஸ்துவில் புத்திசாலிகள்; நாங்கள் பலவீனர், நீங்கள் பலவான்கள்; நீங்கள் கனவான்கள், நாங்கள் கனவீனர். We are fools for Christ's sake, but ye are wise in Christ; we are weak, but ye are strong; ye are honourable, but we are despised.

11 இந்நேரம்வரைக்கும் பசியுள்ளவர்களும், தாகமுள்ளவர்களும், நிர்வாணிகளும், குட்டுண்டவர்களும், தங்க இடமில்லாதவர்களுமாயிருக்கிறோம். Even unto this present hour we both hunger, and thirst, and are naked, and are buffeted, and have no certain dwellingplace;

12 எங்கள் கைகளினாலே வேலைசெய்து, பாடுபடுகிறோம்; வையப்பட்டு, ஆசீர்வதிக்கிறோம்; துன்பப்பட்டு, சகிக்கிறோம். And labour, working with our own hands: being reviled, we bless; being persecuted, we suffer it:

13 தூஷிக்கப்பட்டு, வேண்டிக்கொள்ளுகிறோம்; இந்நாள்வரைக்கும் உலகத்தின் குப்பையைப்போலவும், எல்லாரும் துடைத்துப்போடுகிற அழுக்கைப்போலவுமானோம். Being defamed, we intreat: we are made as the filth of the world, and are the offscouring of all things unto this day.

14 உங்களை வெட்கப்படுத்தும்படிக்கு நான் இவைகளை எழுதவில்லை, நீங்கள் எனக்குப் பிரியமான பிள்ளைகளென்று உங்களுக்குப் புத்திசொல்லுகிறேன். I write not these things to shame you, but as my beloved sons I warn you.

15 கிறிஸ்துவுக்குள் பதினாயிரம் உபாத்தியாயர்கள் உங்களுக்கு இருந்தாலும், தகப்பன்மார் அநேகர் உங்களுக்கு இல்லையே; கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் சுவிசேஷத்தில் நான் உங்களைப் பெற்றேன். For though ye have ten thousand instructers in Christ, yet have ye not many fathers: for in Christ Jesus I have begotten you through the gospel.

16 ஆகையால், என்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களாகுங்களென்று உங்களுக்குப் புத்திசொல்லுகிறேன். Wherefore I beseech you, be ye followers of me.

17 இதினிமித்தமாக, எனக்குப் பிரியமும், கர்த்தருக்குள் உண்மையுமுள்ள என் குமாரனாகிய தீமோத்தேயுவை உங்களிடத்தில் அனுப்பினேன்; நான் எங்கும் எந்தச் சபையிலும் போதித்துவருகிறபிரகாரம் கிறிஸ்துவுக்குள்ளான என் நடக்கைகளை அவன் உங்களுக்கு ஞாபகப்படுத்துவான். For this cause have I sent unto you Timotheus, who is my beloved son, and faithful in the Lord, who shall bring you into remembrance of my ways which be in Christ, as I teach every where in every church.

18 நான் உங்களிடத்திற்கு வருகிறதில்லை என்கிறதாகச் சிலர் இறுமாப்படைந்திருக்கிறார்கள். Now some are puffed up, as though I would not come to you.

19 ஆகிலும் கர்த்தருக்குச் சித்தமானால் நான் சீக்கிரமாய் உங்களிடத்திற்கு வந்து, இறுமாப்படைந்திருக்கிறவர்களுடைய பேச்சையல்ல, அவர்களுடைய பெலத்தையே அறிந்துகொள்வேன். But I will come to you shortly, if the Lord will, and will know, not the speech of them which are puffed up, but the power.

20 தேவனுடைய ராஜ்யம் பேச்சிலே அல்ல, பெலத்திலே உண்டாயிருக்கிறது. For the kingdom of God is not in word, but in power.

21 உங்களுக்கு என்னவேண்டும்? நான் பிரம்போடு உங்களிடத்தில் வரவேண்டுமோ? அல்லது அன்போடும் சாந்தமுள்ள ஆவியோடும் வரவேண்டுமோ? What will ye? shall I come unto you with a rod, or in love, and in the spirit of meekness?

1 Ippatiyaaka, entha manushanum engalaik Kristhuvin ooliyakkaararentum, thaevanutaiya irakasiyangalin ukkiraanakkaararentum ennnnikkollakkadavan. Let a man so account of us, as of the ministers of Christ, and stewards of the mysteries of God.

2 Maelum, ukkiraanakkaaran unnmaiyullavanentu kaanappaduvathu avanukku avasiyamaam. Moreover it is required in stewards, that a man be found faithful.

3 Aayinum naan ungalaalaeyaavathu manusharutaiya niyaayanaalin visaarannaiyinaalaeyaavathu theerppaipperaுvathu enakku mikavum arpa kaariyamaayirukkirathu; naanum ennaikkuriththuth theerppuchchaொllukirathillai. But with me it is a very small thing that I should be judged of you, or of man's judgment: yea, I judge not mine own self.

4 Ennidaththil naan yaathoru kuttaththaiyum ariyaen; aakilum athinaalae naan neethimaanaakirathillai; ennai niyaayam visaarikkiravar karththarae. For I know nothing by myself; yet am I not hereby justified: but he that judgeth me is the Lord.

5 Aanathaal, Karththar varumalavum neengal kaalaththukkumunnae yaathontaikkuriththum theerppuchchaொllaathirungal, irulil marainthirukkiravaikalai avar veliyarangamaakki, iruthayangalin yosanaikalaiyum velippaduththuvaar; appoluthu avanavanukkuriya pukalchchi thaevanaal unndaakum. Therefore judge nothing before the time, until the Lord come, who both will bring to light the hidden things of darkness, and will make manifest the counsels of the hearts: and then shall every man have praise of God.

6 Sakothararae, eluthappattatharku minji ennnavaenndaamentu neengal engalaalae kattaுkkollavum, oruvanum oruvanimiththam mattaொruvanukku virothamaay iraுmaappataiyaathirukkavum, naan ungalnimiththam ennaiyum appollovaiyum thirushdaanthamaaka vaiththu, ivaikalai eluthinaen. And these things, brethren, I have in a figure transferred to myself and to Apollos for your sakes; that ye might learn in us not to think of men above that which is written, that no one of you be puffed up for one against another.

7 Antiyum unnai viseshiththavanaakumpati seykiravar yaar? Unakku unndaayirukkiravaikalil nee pettaுkkollaathathu yaathu? Nee pettaுkkonndavanaanaal pettaுkkollaathavanpol aen maenmaipaaraattukiraay? For who maketh thee to differ from another? and what hast thou that thou didst not receive? now if thou didst receive it, why dost thou glory, as if thou hadst not received it?

8 Ippoluthu thirupthiyatainthirukkireerkalae, ippoluthu aisuvariyavaankalaayirukkireerkalae, engalaiyallaamal aalukireerkalae; neengal aalukiravarkalaanaal nalamaayirukkum; appoluthu ungaludanaekooda naangalum aaluvomae. Now ye are full, now ye are rich, ye have reigned as kings without us: and I would to God ye did reign, that we also might reign with you.

9 Engalukkuth thontukirapati Dhevan apposthalarkalaakiya engalai maranaththukkuk kurikkappattavarkalpolak kataisiyaanavarkalaayk kaanappadappannnninaar; naangal ulakaththukkum thootharukkum manusharukkum vaetikkaiyaanom. For I think that God hath set forth us the apostles last, as it were appointed to death: for we are made a spectacle unto the world, and to angels, and to men.

10 Naangal Kristhuvinimiththam paiththiyakkaarar, neengal Kristhuvil puththisaalikal; naangal palaveenar, neengal palavaankal; neengal kanavaankal, naangal kanaveenar. We are fools for Christ's sake, but ye are wise in Christ; we are weak, but ye are strong; ye are honourable, but we are despised.

11 Innaeramvaraikkum pasiyullavarkalum, thaakamullavarkalum, nirvaannikalum, kuttunndavarkalum, thanga idamillaathavarkalumaayirukkirom. Even unto this present hour we both hunger, and thirst, and are naked, and are buffeted, and have no certain dwellingplace;

12 Engal kaikalinaalae vaelaiseythu, paadupadukirom; vaiyappattu, aaseervathikkirom; thunpappattu, sakikkirom. And labour, working with our own hands: being reviled, we bless; being persecuted, we suffer it:

13 Thooshikkappattu, vaenntikkollukirom; innaalvaraikkum ulakaththin kuppaiyaippolavum, ellaarum thutaiththuppodukira alukkaippolavumaanom. Being defamed, we intreat: we are made as the filth of the world, and are the offscouring of all things unto this day.

14 Ungalai vetkappaduththumpatikku naan ivaikalai eluthavillai, neengal enakkup piriyamaana pillaikalentu ungalukkup puththisollukiraேn. I write not these things to shame you, but as my beloved sons I warn you.

15 Kristhuvukkul pathinaayiram upaaththiyaayarkal ungalukku irunthaalum, thakappanmaar anaekar ungalukku illaiyae; Kristhu Yesuvukkul suviseshaththil naan ungalaip petten. For though ye have ten thousand instructers in Christ, yet have ye not many fathers: for in Christ Jesus I have begotten you through the gospel.

16 Aakaiyaal, ennaip pinpattaுkiravarkalaakungalentu ungalukkup puththisollukiraேn. Wherefore I beseech you, be ye followers of me.

17 Ithinimiththamaaka, enakkup piriyamum, karththarukkul unnmaiyumulla en kumaaranaakiya theemoththaeyuvai ungalidaththil anuppinaen; naan engum enthach Sabaiyilum pothiththuvarukirapirakaaram Kristhuvukkullaana en nadakkaikalai avan ungalukku njaapakappaduththuvaan. For this cause have I sent unto you Timotheus, who is my beloved son, and faithful in the Lord, who shall bring you into remembrance of my ways which be in Christ, as I teach every where in every church.

18 Naan ungalidaththirku varukirathillai enkirathaakach silar iraுmaappatainthirukkiraarkal. Now some are puffed up, as though I would not come to you.

19 Aakilum karththarukkuch siththamaanaal naan seekkiramaay ungalidaththirku vanthu, iraுmaappatainthirukkiravarkalutaiya paechchaைyalla, avarkalutaiya pelaththaiyae arinthukolvaen. But I will come to you shortly, if the Lord will, and will know, not the speech of them which are puffed up, but the power.

20 Thaevanutaiya raajyam paechchilae alla, pelaththilae unndaayirukkirathu. For the kingdom of God is not in word, but in power.

21 Ungalukku ennavaenndum? Naan pirampodu ungalidaththil varavaenndumo? Allathu anpodum saanthamulla aaviyodum varavaenndumo? What will ye? shall I come unto you with a rod, or in love, and in the spirit of meekness?