Acts 25:13-26 in Tamil in Tamil

13 சிலநாள் சென்றபின்பு, அகிரிப்பா ராஜாவும் பெர்னிக்கேயாளும் பெஸ்துவைக் கண்டுகொள்ளும்படி செசரியாவுக்கு வந்தார்கள். And after certain days king Agrippa and Bernice came unto Caesarea to salute Festus.

14 அவர்கள் அங்கே அநேகநாள் சஞ்சரித்திருக்கையில், பெஸ்து பவுலின் சங்கதியை ராஜாவுக்கு விவரித்து: பேலிக்ஸ் காவலில் வைத்துப்போன ஒரு மனுஷன் இருக்கிறான். And when they had been there many days, Festus declared Paul's cause unto the king, saying, There is a certain man left in bonds by Felix:

15 நான் எருசலேமில் இருந்தபோது, பிரதான ஆசாரியர்களும் யூதருடைய மூப்பர்களும் அவனைக்குறித்து என்னிடத்தில் பிராதுபண்ணி, அவனுக்கு விரோதமாகத் தீர்ப்புசெய்யவேண்டுமென்று கேட்டுக்கொண்டார்கள். About whom, when I was at Jerusalem, the chief priests and the elders of the Jews informed me, desiring to have judgment against him.

16 அவர்களுக்கு நான் பிரதியுத்தரமாக: குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட மனுஷன் குற்றஞ்சாட்டினவர்களுக்கு முகமுமாய் நின்று, சாட்டின குற்றத்துக்குத் தனக்காக எதிருத்தரவு சொல்ல அவனுக்கு இடங்கிடைக்கிறதற்குமுன்னே, குற்றஞ்சாட்டி அவர்கள் பட்சமாய் அவனை மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறது ரோமருக்கு வழக்கமல்ல என்றேன். To whom I answered, It is not the manner of the Romans to deliver any man to die, before that he which is accused have the accusers face to face, and have licence to answer for himself concerning the crime laid against him.

17 ஆகையால் அவர்கள் இங்கே கூடிவந்தபோது, நான் எவ்வளவும் தாமதம்பண்ணாமல், மறுநாள் நியாயாசனத்தில் அமர்ந்து அந்த மனுஷனைக் கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டேன். Therefore, when they were come hither, without any delay on the morrow I sat on the judgment seat, and commanded the man to be brought forth.

18 அப்பொழுது குற்றஞ்சாட்டினவர்கள் வந்துநின்று, நான் நினைத்திருந்த குற்றங்களில் ஒன்றையும் அவன்மேல் சுமத்தாமல், Against whom when the accusers stood up, they brought none accusation of such things as I supposed:

19 தங்களுடைய மார்க்கத்தைக்குறித்தும், மரித்துப்போன இயேசுமென்னுமொருவன் உயிரோடிருக்கிறானென்று பவுல் சாதித்ததைக்குறித்தும் சில தர்க்கவிஷயங்களை அவன் பேரில் விரோதமாய்ச் சொன்னார்கள். But had certain questions against him of their own superstition, and of one Jesus, which was dead, whom Paul affirmed to be alive.

20 இப்படிப்பட்ட தர்க்க விஷயங்களைக்குறித்து எனக்குச் சந்தேகமிருந்தபடியினால்: நீ எருசலேமுக்குப் போய், அங்கே இவைகளைக் குறித்து நியாயம் விசாரிக்கப்பட உனக்குச் சம்மதியா என்று கேட்டேன். And because I doubted of such manner of questions, I asked him whether he would go to Jerusalem, and there be judged of these matters.

21 அதற்குப் பவுல், தான் இராயருக்கு முன்பாக நியாயம் விசாரிக்கப்படும்படிக்கு நிறுத்திவைக்கப்படவேண்மென்று அபயமிட்டபோது, நான் அவனை இராயனிடத்திற்கு அனுப்புமளவும் காவல்பண்ணும்படி கட்டளையிட்டேன் என்றான். But when Paul had appealed to be reserved unto the hearing of Augustus, I commanded him to be kept till I might send him to Caesar.

22 அப்பொழுது அகிரிப்பா பெஸ்துவை நோக்கி: அந்த மனுஷன் சொல்லுகிறதை நானும் கேட்க மனதாயிருக்கிறேன் என்றான். அதற்கு அவன் நாளைக்கு நீர் கேட்கலாம் என்றான். Then Agrippa said unto Festus, I would also hear the man myself. To morrow, said he, thou shalt hear him.

23 மறுநாளிலே அகிரிப்பாவும் பெர்னிக்கேயாளும் மிகுந்த ஆடம்பரத்துடனே வந்து சேனாபதிகளோடும் பட்டணத்துப்பிரதான மனுஷரோடுங்கூட நியாயஸ்தலத்தில் பிரவேசித்தார்கள். உடனே பெஸ்துவினுடைய கட்டளையின்படி பவுல் கொண்டுவரப்பட்டான். And on the morrow, when Agrippa was come, and Bernice, with great pomp, and was entered into the place of hearing, with the chief captains, and principal men of the city, at Festus' commandment Paul was brought forth.

24 அப்பொழுது பெஸ்து: அகிரிப்பா ராஜாவே, எங்களோடேகூட இவ்விடத்தில் வந்திருக்கிறவர்களே, நீங்கள் காண்கிற இந்த மனுஷனைக்குறித்து யூதஜனங்களெல்லாரும் எருசலேமிலும் இவ்விடத்திலும் என்னை வருந்திக் கேட்டுக்கொண்டு, இவன் இனி உயிரோடிருக்கிறது தகாதென்று சொல்லிக் கூக்குரலிட்டார்கள். And Festus said, King Agrippa, and all men which are here present with us, ye see this man, about whom all the multitude of the Jews have dealt with me, both at Jerusalem, and also here, crying that he ought not to live any longer.

25 இவன் மரணத்துக்குப் பாத்திரமானதொன்றையும் செய்யவில்லையென்று நான் அறிந்துகொண்டதினாலும், இவன்தானே இராயனுக்கு அபயமிட்டபடியினாலும், அவரிடத்தில் இவனை அனுப்பும்படி தீர்மானம்பண்ணினேன். But when I found that he had committed nothing worthy of death, and that he himself hath appealed to Augustus, I have determined to send him.

26 இவனைக்குறித்து ஆண்டவனுக்கு எழுதுகிறதற்கு நிச்சயப்பட்ட காரியமொன்றும் எனக்கு விளங்கவில்லை. காவல்பண்ணப்பட்ட ஒருவன் செய்த குற்றங்களை எடுத்துக்காட்டாமல் அனுப்புகிறது புத்தியீனமான காரியமென்று எனக்குத் தோன்றுகிறபடியினாலே, Of whom I have no certain thing to write unto my lord. Wherefore I have brought him forth before you, and specially before thee, O king Agrippa, that, after examination had, I might have somewhat to write.

13 Silanaal sentapinpu, akirippaa raajaavum pernikkaeyaalum pesthuvaik kanndukollumpati sesariyaavukku vanthaarkal. And after certain days king Agrippa and Bernice came unto Caesarea to salute Festus.

14 Avarkal angae anaekanaal sanjariththirukkaiyil, pesthu pavulin sangathiyai raajaavukku vivariththu: paeliks kaavalil vaiththuppona oru manushan irukkiraan. And when they had been there many days, Festus declared Paul's cause unto the king, saying, There is a certain man left in bonds by Felix:

15 Naan erusalaemil irunthapothu, pirathaana aasaariyarkalum yootharutaiya moopparkalum avanaikkuriththu ennidaththil piraathupannnni, avanukku virothamaakath theerppuseyyavaenndumentu kaettukkonndaarkal. About whom, when I was at Jerusalem, the chief priests and the elders of the Jews informed me, desiring to have judgment against him.

16 Avarkalukku naan pirathiyuththaramaaka: kuttanjaattappatta manushan kuttanjaattinavarkalukku mukamumaay nintu, saattina kuttaththukkuth thanakkaaka ethiruththaravu solla avanukku idangitaikkiratharkumunnae, kuttanjaatti avarkal patchamaay avanai maranaththirku oppukkodukkirathu romarukku valakkamalla enten. To whom I answered, It is not the manner of the Romans to deliver any man to die, before that he which is accused have the accusers face to face, and have licence to answer for himself concerning the crime laid against him.

17 Aakaiyaal avarkal ingae kootivanthapothu, naan evvalavum thaamathampannnnaamal, maraுnaal niyaayaasanaththil amarnthu antha manushanaik konnduvarumpati kattalaiyittaேn. Therefore, when they were come hither, without any delay on the morrow I sat on the judgment seat, and commanded the man to be brought forth.

18 Appoluthu kuttanjaattinavarkal vanthunintu, naan ninaiththiruntha kuttangalil ontaiyum avanmael sumaththaamal, Against whom when the accusers stood up, they brought none accusation of such things as I supposed:

19 Thangalutaiya maarkkaththaikkuriththum, mariththuppona Yesumennumoruvan uyirotirukkiraanentu pavul saathiththathaikkuriththum sila tharkkavishayangalai avan paeril virothamaaych sonnaarkal. But had certain questions against him of their own superstition, and of one Jesus, which was dead, whom Paul affirmed to be alive.

20 Ippatippatta tharkka vishayangalaikkuriththu enakkuch santhaekamirunthapatiyinaal: nee erusalaemukkup poy, angae ivaikalaik kuriththu niyaayam visaarikkappada unakkuch sammathiyaa entu kaettaேn. And because I doubted of such manner of questions, I asked him whether he would go to Jerusalem, and there be judged of these matters.

21 Atharkup pavul, thaan iraayarukku munpaaka niyaayam visaarikkappadumpatikku niraுththivaikkappadavaennmentu apayamittapothu, naan avanai iraayanidaththirku anuppumalavum kaavalpannnumpati kattalaiyittaேn entan. But when Paul had appealed to be reserved unto the hearing of Augustus, I commanded him to be kept till I might send him to Caesar.

22 Appoluthu akirippaa pesthuvai Nnokki: antha manushan sollukirathai naanum kaetka manathaayirukkiraேn entan. Atharku avan naalaikku neer kaetkalaam entan. Then Agrippa said unto Festus, I would also hear the man myself. To morrow, said he, thou shalt hear him.

23 Maraுnaalilae akirippaavum pernikkaeyaalum mikuntha aadamparaththudanae vanthu senaapathikalodum pattanaththuppirathaana manusharodungaூda niyaayasthalaththil piravaesiththaarkal. Udanae pesthuvinutaiya kattalaiyinpati pavul konnduvarappattan. And on the morrow, when Agrippa was come, and Bernice, with great pomp, and was entered into the place of hearing, with the chief captains, and principal men of the city, at Festus' commandment Paul was brought forth.

24 Appoluthu pesthu: akirippaa raajaavae, engalotaekooda ivvidaththil vanthirukkiravarkalae, neengal kaannkira intha manushanaikkuriththu yoothajanangalellaarum erusalaemilum ivvidaththilum ennai varunthik kaettukkonndu, ivan ini uyirotirukkirathu thakaathentu sollik kookkuralittarkal. And Festus said, King Agrippa, and all men which are here present with us, ye see this man, about whom all the multitude of the Jews have dealt with me, both at Jerusalem, and also here, crying that he ought not to live any longer.

25 Ivan maranaththukkup paaththiramaanathontaiyum seyyavillaiyentu naan arinthukonndathinaalum, ivanthaanae iraayanukku apayamittapatiyinaalum, avaridaththil ivanai anuppumpati theermaanampannnninaen. But when I found that he had committed nothing worthy of death, and that he himself hath appealed to Augustus, I have determined to send him.

26 Ivanaikkuriththu aanndavanukku eluthukiratharku nichchayappatta kaariyamontum enakku vilangavillai. Kaavalpannnappatta oruvan seytha kuttangalai eduththukkaattamal anuppukirathu puththiyeenamaana kaariyamentu enakkuth thontukirapatiyinaalae, Of whom I have no certain thing to write unto my lord. Wherefore I have brought him forth before you, and specially before thee, O king Agrippa, that, after examination had, I might have somewhat to write.