-
וַיהוָ֞ה it vai-VA חָפֵ֤ץ pleased ha-FAYTS דַּכְּאוֹ֙ the da-keh-OH הֶֽחֱלִ֔י Lord heh-hay-LEE אִם to eem תָּשִׂ֤ים bruise ta-SEEM אָשָׁם֙ him; ah-SHAHM נַפְשׁ֔וֹ he nahf-SHOH יִרְאֶ֥ה hath yeer-EH זֶ֖רַע put ZEH-ra יַאֲרִ֣יךְ him ya-uh-REEK יָמִ֑ים to ya-MEEM וְחֵ֥פֶץ grief: veh-HAY-fets יְהוָ֖ה when yeh-VA בְּיָד֥וֹ thou beh-ya-DOH יִצְלָֽח׃ shalt yeets-LAHK