Psalm 88 in Tamil

1 என் இரட்சிப்பின் தேவனாகிய கர்த்தாவே, இரவும் பகலும் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன். O lord God of my salvation, I have cried day and night before thee:

2 என் விண்ணப்பம் உமது சமுகத்தில் வருவதாக; என் கூப்பிடுதலுக்கு உமது செவியைச் சாய்த்தருளும். Let my prayer come before thee: incline thine ear unto my cry;

3 என் ஆத்துமா துக்கத்தால் நிறைந்திருக்கிறது; என் ஜீவன் பாதாளத்திற்குச் சமீபமாய் வந்திருக்கிறது. For my soul is full of troubles: and my life draweth nigh unto the grave.

4 நான் குழியில் இறங்குகிறவர்களோடு எண்ணப்பட்டு, பெலனற்ற மனுஷனைப் போலானேன். I am counted with them that go down into the pit: I am as a man that hath no strength:

5 மரித்தவர்களில் ஒருவனைப்போல் நெகிழப்பட்டிருக்கிறேன்; நீர் இனி ஒருபோதும் நினையாதபடி, உமது கையால் அறுப்புண்டுபோய்ப் பிரேதக்குழிகளிலே கிடக்கிறவர்களைப் போலானேன். Free among the dead, like the slain that lie in the grave, whom thou rememberest no more: and they are cut off from thy hand.

6 என்னைப் பாதாளக்குழியிலும் இருளிலும் ஆழங்களிலும் வைத்தீர். Thou hast laid me in the lowest pit, in darkness, in the deeps.

7 உம்முடைய கோபம் என்னை இருத்துகிறது; உம்முடைய அலைகளெல்லாவற்றினாலும் என்னை வருத்தப்படுத்துகிறீர். (சேலா.) Thy wrath lieth hard upon me, and thou hast afflicted me with all thy waves. Selah.

8 எனக்கு அறிமுகமானவர்களை எனக்குத் தூரமாக விலக்கி, அவர்களுக்கு என்னை அருவருப்பாக்கினார்; நான் வெளியே புறப்படக் கூடாதபடி அடைபட்டிருக்கிறேன். Thou hast put away mine acquaintance far from me; thou hast made me an abomination unto them: I am shut up, and I cannot come forth.

9 துக்கத்தினால் என் கண் தொய்ந்துபோயிற்று; கர்த்தாவே, அநுதினமும் நான் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, உமக்கு நேராக என் கைகளை விரிக்கிறேன். Mine eye mourneth by reason of affliction: LORD, I have called daily upon thee, I have stretched out my hands unto thee.

10 மரித்தவர்களுக்கு அதிசயங்களைச் செய்வீரோ? செத்துப்போன வீரர் எழுந்து உம்மைத் துதிப்பார்களோ? (சேலா.) Wilt thou shew wonders to the dead? shall the dead arise and praise thee? Selah.

11 பிரேதக்குழியில் உமது கிருபையும் அழிவில் உமது உண்மையும் விவரிக்கப்படுமோ? Shall thy lovingkindness be declared in the grave? or thy faithfulness in destruction?

12 இருளில் உமது அதிசயங்களும், மறதியின் பூமியில் உமது நீதியும் அறியப்படுமோ? Shall thy wonders be known in the dark? and thy righteousness in the land of forgetfulness?

13 நானோ, கர்த்தாவே, உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்; காலையிலே என் விண்ணப்பம் உமக்கு முன்பாக வரும். But unto thee have I cried, O LORD; and in the morning shall my prayer prevent thee.

14 கர்த்தாவே, ஏன் என் ஆத்துமாவைத் தள்ளிவிடுகிறீர்? ஏன் உமது முகத்தை எனக்கு மறைக்கிறீர்? LORD, why castest thou off my soul? why hidest thou thy face from me?

15 சிறுவயதுமுதல் நான் சிறுமைப்பட்டவனும் மாண்டுபோகிறவனுமாயிருக்கிறேன்; உம்மால் வரும் திகில்கள் என்மேல் சுமந்திருக்கிறது, நான் மனங்கலங்குகிறேன். I am afflicted and ready to die from my youth up: while I suffer thy terrors I am distracted.

16 உம்முடைய எரிச்சல்கள் என்மேல் புரண்டுபோகிறது; உம்முடைய பயங்கரங்கள் என்னை அதம்பண்ணுகிறது. Thy fierce wrath goeth over me; thy terrors have cut me off.

17 அவைகள் நாடோறும் தண்ணீரைப்போல் என்னைச் சூழ்ந்து, ஏகமாய் என்னை வளைந்துகொள்ளுகிறது. They came round about me daily like water; they compassed me about together.

18 சிநேகிதனையும் தோழனையும் எனக்குத் தூரமாக விலக்கினீர்; எனக்கு அறிமுகமானவர்கள் மறைந்துபோனார்கள். Lover and friend hast thou put far from me, and mine acquaintance into darkness.

1 En iratchippin thaevanaakiya karththaavae, iravum pakalum ummai Nnokkik kooppidukiraேn. O lord God of my salvation, I have cried day and night before thee:

2 En vinnnappam umathu samukaththil varuvathaaka; en kooppiduthalukku umathu seviyaich saayththarulum. Let my prayer come before thee: incline thine ear unto my cry;

3 En aaththumaa thukkaththaal nirainthirukkirathu; en jeevan paathaalaththirkuch sameepamaay vanthirukkirathu. For my soul is full of troubles: and my life draweth nigh unto the grave.

4 Naan kuliyil irangukiravarkalodu ennnappattu, pelanatta manushanaip polaanaen. I am counted with them that go down into the pit: I am as a man that hath no strength:

5 Mariththavarkalil oruvanaippol nekilappattirukkiraேn; neer ini orupothum ninaiyaathapati, umathu kaiyaal araுppunndupoyp piraethakkulikalilae kidakkiravarkalaip polaanaen. Free among the dead, like the slain that lie in the grave, whom thou rememberest no more: and they are cut off from thy hand.

6 Ennaip paathaalakkuliyilum irulilum aalangalilum vaiththeer. Thou hast laid me in the lowest pit, in darkness, in the deeps.

7 Ummutaiya kopam ennai iruththukirathu; ummutaiya alaikalellaavattinaalum ennai varuththappaduththukireer. (selaa.) Thy wrath lieth hard upon me, and thou hast afflicted me with all thy waves. Selah.

8 Enakku arimukamaanavarkalai enakkuth thooramaaka vilakki, avarkalukku ennai aruvaruppaakkinaar; naan veliyae purappadak koodaathapati ataipattirukkiraேn. Thou hast put away mine acquaintance far from me; thou hast made me an abomination unto them: I am shut up, and I cannot come forth.

9 Thukkaththinaal en kann thoynthupoyittaு; karththaavae, anuthinamum naan ummai Nnokkik kooppittu, umakku naeraaka en kaikalai virikkiraேn. Mine eye mourneth by reason of affliction: LORD, I have called daily upon thee, I have stretched out my hands unto thee.

10 Mariththavarkalukku athisayangalaich seyveero? Seththuppona veerar elunthu ummaith thuthippaarkalo? (selaa.) Wilt thou shew wonders to the dead? shall the dead arise and praise thee? Selah.

11 Piraethakkuliyil umathu kirupaiyum alivil umathu unnmaiyum vivarikkappadumo? Shall thy lovingkindness be declared in the grave? or thy faithfulness in destruction?

12 Irulil umathu athisayangalum, marathiyin poomiyil umathu neethiyum ariyappadumo? Shall thy wonders be known in the dark? and thy righteousness in the land of forgetfulness?

13 Naano, karththaavae, ummai Nnokkik kooppidukiraேn; kaalaiyilae en vinnnappam umakku munpaaka varum. But unto thee have I cried, O LORD; and in the morning shall my prayer prevent thee.

14 Karththaavae, aen en aaththumaavaith thallividukireer? Aen umathu mukaththai enakku maraikkireer? LORD, why castest thou off my soul? why hidest thou thy face from me?

15 Siraுvayathumuthal naan siraுmaippattavanum maanndupokiravanumaayirukkiraேn; ummaal varum thikilkal enmael sumanthirukkirathu, naan manangalangukiraேn. I am afflicted and ready to die from my youth up: while I suffer thy terrors I am distracted.

16 Ummutaiya erichchalkal enmael puranndupokirathu; ummutaiya payangarangal ennai athampannnukirathu. Thy fierce wrath goeth over me; thy terrors have cut me off.

17 Avaikal naatooraுm thannnneeraippol ennaich soolnthu, aekamaay ennai valainthukollukirathu. They came round about me daily like water; they compassed me about together.

18 Sinaekithanaiyum tholanaiyum enakkuth thooramaaka vilakkineer; enakku arimukamaanavarkal marainthuponaarkal. Lover and friend hast thou put far from me, and mine acquaintance into darkness.