Acts 26:1-11 in Tamil in Tamil

1 அகிரிப்பா பவுலை நோக்கி: நீ உனக்காகப் பேச உனக்கு உத்தரவாகிறது என்றான். அப்பொழுது பவுல் கையை நீட்டி, தனக்காக உத்தரவு சொல்லத்தொடங்கினான். Then Agrippa said unto Paul, Thou art permitted to speak for thyself. Then Paul stretched forth the hand, and answered for himself:

2 அகிரிப்பா ராஜாவே, யூதர்கள் என்மேல் சாட்டுகிற சகல காரியங்களைக்குறித்தும் நான் இன்றைக்கு உமக்கு முன்பாக உத்தரவு சொல்லப்போகிறபடியினாலே என்னைப் பாக்கியவான் என்றெண்ணுகிறேன். I think myself happy, king Agrippa, because I shall answer for myself this day before thee touching all the things whereof I am accused of the Jews:

3 விசேஷமாய் நீர் யூதருடைய சகல முறைமைகளையும் தர்க்கங்களையும் அறிந்தவரானதால் அப்படி எண்ணுகிறேன்; ஆகையால் நான் சொல்வதைப் பொறுமையோடே கேட்கும்படி உம்மை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன். Especially because I know thee to be expert in all customs and questions which are among the Jews: wherefore I beseech thee to hear me patiently.

4 நான் என் சிறுவயதுமுதற்கொண்டு, எருசலேமிலே என் ஜனத்தாருக்குள்ளே இருந்தபடியால், ஆதிமுதல் நான் நடந்த நடக்கையை யூதரெல்லாரும் அறிந்திர`Ε்கிறார்கள். My manner of life from my youth, which was at the first among mine own nation at Jerusalem, know all the Jews;

5 நம்முடைய மார்க்கத்திலுள்ள சமயபேதங்களில் மிகவும் கண்டிப்பான சமயத்துக்கு இசைந்தபடி பரிசேயனாய் நடந்தேனென்று சாட்சிசொல்ல அவர்களுக்கு மனதிருந்தால் சொல்லலாம். Which knew me from the beginning, if they would testify, that after the most straitest sect of our religion I lived a Pharisee.

6 தேவன் நம்முடைய பிதாக்களுக்கு அருளிச்செய்த வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறுமென்கிற நம்பிக்கைக்காகவே நான் இப்பொழுது நியாயத்தீர்ப்படைகிறவனாய் நிற்கிறேன். And now I stand and am judged for the hope of the promise made of God, unto our fathers:

7 இரவும் பகலும் இடைவிடாமல் ஆராதனை செய்துவருகிற நம்முடைய பன்னிரண்டு கோத்திரத்தாரும் அந்த வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறுமென்று நம்பியிருக்கிறார்கள். அகிரிப்பா ராஜாவே, அந்த நம்பிக்கையினிமித்தமே யூதர்கள் என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறார்கள். Unto which promise our twelve tribes, instantly serving God day and night, hope to come. For which hope's sake, king Agrippa, I am accused of the Jews.

8 தேவன் மரித்தோரை எழுப்புகிறது நம்பப்படாத காரியமென்று நீங்கள் எண்ணுகிறதென்ன? Why should it be thought a thing incredible with you, that God should raise the dead?

9 முன்னே நானும் நசரேயனாகிய இயேசுவின் நாமத்திற்கு விரோதமாய் அநேக காரியங்களை நடப்பிக்கவேண்டுமென்று நினைத்திருந்தேன். I verily thought with myself, that I ought to do many things contrary to the name of Jesus of Nazareth.

10 அப்படியே நான் எருசலேமிலும் செய்தேன். நான் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்தில் அதிகாரம் பெற்று, பரிசுத்தவான்களில் அநேகரைச் சிறைச்சாலைகளில் அடைத்தேன்; அவர்கள் கொலை செய்யப்படுகையில் நானும் சம்மதித்திருந்தேன். Which thing I also did in Jerusalem: and many of the saints did I shut up in prison, having received authority from the chief priests; and when they were put to death, I gave my voice against them.

11 சகல ஜெபஆலயங்களிலும் நான் அவர்களை அநேகந்தரம் தண்டித்து, தேவதூஷணஞ் சொல்லக் கட்டாயப்படுத்தினேன்; அவர்கள்பேரில் மூர்க்கவெறி கொண்டவனாய் அந்நியபட்டணங்கள் வரைக்கும் அவர்களைத் துன்பப்படுத்தினேன். And I punished them oft in every synagogue, and compelled them to blaspheme; and being exceedingly mad against them, I persecuted them even unto strange cities.

1 Akirippaa pavulai Nnokki: nee unakkaakap paesa unakku uththaravaakirathu entan. Appoluthu pavul kaiyai neetti, thanakkaaka uththaravu sollaththodanginaan. Then Agrippa said unto Paul, Thou art permitted to speak for thyself. Then Paul stretched forth the hand, and answered for himself:

2 Akirippaa raajaavae, yootharkal enmael saattukira sakala kaariyangalaikkuriththum naan intaikku umakku munpaaka uththaravu sollappokirapatiyinaalae ennaip paakkiyavaan entennnukiraேn. I think myself happy, king Agrippa, because I shall answer for myself this day before thee touching all the things whereof I am accused of the Jews:

3 Viseshamaay neer yootharutaiya sakala muraimaikalaiyum tharkkangalaiyum arinthavaraanathaal appati ennnukiraேn; aakaiyaal naan solvathaip poraுmaiyotae kaetkumpati ummai vaenntikkollukiraேn. Especially because I know thee to be expert in all customs and questions which are among the Jews: wherefore I beseech thee to hear me patiently.

4 Naan en siraுvayathumutharkonndu, erusalaemilae en janaththaarukkullae irunthapatiyaal, aathimuthal naan nadantha nadakkaiyai yootharellaarum arinthira`Ε்kiraarkal. My manner of life from my youth, which was at the first among mine own nation at Jerusalem, know all the Jews;

5 Nammutaiya maarkkaththilulla samayapaethangalil mikavum kanntippaana samayaththukku isainthapati pariseyanaay nadanthaenentu saatchisolla avarkalukku manathirunthaal sollalaam. Which knew me from the beginning, if they would testify, that after the most straitest sect of our religion I lived a Pharisee.

6 Dhevan nammutaiya pithaakkalukku arulichcheytha vaakkuththaththam niraivaeraுmenkira nampikkaikkaakavae naan ippoluthu niyaayaththeerppataikiravanaay nirkiraேn. And now I stand and am judged for the hope of the promise made of God, unto our fathers:

7 Iravum pakalum itaividaamal aaraathanai seythuvarukira nammutaiya panniranndu koththiraththaarum antha vaakkuththaththam niraivaeraுmentu nampiyirukkiraarkal. Akirippaa raajaavae, antha nampikkaiyinimiththamae yootharkal enmael kuttanjaattukiraarkal. Unto which promise our twelve tribes, instantly serving God day and night, hope to come. For which hope's sake, king Agrippa, I am accused of the Jews.

8 Dhevan mariththorai eluppukirathu nampappadaatha kaariyamentu neengal ennnukirathenna? Why should it be thought a thing incredible with you, that God should raise the dead?

9 Munnae naanum nasaraeyanaakiya Yesuvin naamaththirku virothamaay anaeka kaariyangalai nadappikkavaenndumentu ninaiththirunthaen. I verily thought with myself, that I ought to do many things contrary to the name of Jesus of Nazareth.

10 Appatiyae naan erusalaemilum seythaen. Naan pirathaana aasaariyarkalidaththil athikaaram pettaு, Parisuththavaankalil anaekaraich siraichchaாlaikalil ataiththaen; avarkal kolai seyyappadukaiyil naanum sammathiththirunthaen. Which thing I also did in Jerusalem: and many of the saints did I shut up in prison, having received authority from the chief priests; and when they were put to death, I gave my voice against them.

11 Sakala jepaaalayangalilum naan avarkalai anaekantharam thanntiththu, thaevathooshananj sollak kattayappaduththinaen; avarkalpaeril moorkkaveri konndavanaay anniyapattanangal varaikkum avarkalaith thunpappaduththinaen. And I punished them oft in every synagogue, and compelled them to blaspheme; and being exceedingly mad against them, I persecuted them even unto strange cities.