1 Kings 1:32-52 in Tamil in Tamil

32 பின்பு தாவீதுராஜா, ஆசாரியனாகிய சாதோக்கையும் தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தானையும் யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவையும் என்னிடத்தில் வரவழையுங்கள் என்றான். And king David said, Call me Zadok the priest, and Nathan the prophet, and Benaiah the son of Jehoiada. And they came before the king.

33 அவர்கள் ராஜாவுக்கு முன்பாகப் பிரவேசித்தபோது, ராஜா அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் உங்கள் ஆண்டவனுடைய சேவகரைக் கூட்டிக்கொண்டு, என் குமாரனாகிய சாலொமோனை என் கோவேறுகழுதையின்மேல் ஏற்றி, அவனைக் கீகோனுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போங்கள். The king also said unto them, Take with you the servants of your lord, and cause Solomon my son to ride upon mine own mule, and bring him down to Gihon:

34 அங்கே ஆசாரியாகிய சாதோக்கும் தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தானும் அவனை இஸ்ரவேலின் மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணக்கடவர்கள்; பின்பு எக்காள்ம் ஊதி, ராஜாவாகிய சாலொமோன் வாழ்க என்று வாழ்த்துங்கள். And let Zadok the priest and Nathan the prophet anoint him there king over Israel: and blow ye with the trumpet, and say, God save king Solomon.

35 அதின்பின்பு அவன் நகர்வலம் வந்து, என் சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கும்படி, அவனைக் கூட்டிக்கொண்டு வாருங்கள்; அவனே என் ஸ்தானத்தில் ராஜாவாயிருப்பான்; அவன் இஸ்ரவேலின்மேலும் யூதாவின்மேலும் தலைவனாயிருக்கும்படி அவனை ஏற்படுத்தினேன் என்றான். Then ye shall come up after him, that he may come and sit upon my throne; for he shall be king in my stead: and I have appointed him to be ruler over Israel and over Judah.

36 அப்பொழுது யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயா ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ஆமென், ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுடைய தேவனாகிய கர்த்தரும் இப்படியே சொல்வாராக. And Benaiah the son of Jehoiada answered the king, and said, Amen: the LORD God of my lord the king say so too.

37 கர்த்தர் ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனோடே எப்படி இருந்தாரோ, அப்படியே அவர் சாலொமோனோடும் இருந்து, தாவீது ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுடைய சிங்காசனத்தைப்பார்க்கிலும் அவருடைய சிங்காசனத்தைப் பெரிதாக்குவாராக என்றான். As the LORD hath been with my lord the king, even so be he with Solomon, and make his throne greater than the throne of my lord king David.

38 அப்படியே ஆசாரியனாகிய சாதோக்கும், தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தானும், யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவும், கிரேத்தியரும் பிலேத்தியரும் போய், சாலொமோனைத் தாவீது ராஜாவினுடைய கோவேறுகழுதையின்மேல் ஏற்றி, அவனைக் கீகோனுக்கு நடத்திக்கொண்டுபோனார்கள். So Zadok the priest, and Nathan the prophet, and Benaiah the son of Jehoiada, and the Cherethites, and the Pelethites, went down, and caused Solomon to ride upon king David's mule, and brought him to Gihon.

39 ஆசாரியனாகிய சாதோக்கு தைலக்கொம்பைக் கூடாரத்திலிருந்து எடுத்துக் கொண்டுபோய், சாலொமோனை அபிஷேகம்பண்ணினான்; அப்பொழுது எக்காளம் ஊதி, ஜனங்களெல்லாரும் ராஜாவாகிய சாலொமோன் வாழ்க என்று வாழ்த்தினார்கள். And Zadok the priest took an horn of oil out of the tabernacle, and anointed Solomon. And they blew the trumpet; and all the people said, God save king Solomon.

40 பிற்பாடு ஜனங்களெல்லாரும் அவன் பிறகாலே போனார்கள்; ஜனங்கள் நாகசுரங்களை ஊதி, பூமி அவர்கள் சத்தத்தினால் அதிரத்தக்கதாக மகா பூரிப்பாய்ச் சந்தோஷித்தார்கள். And all the people came up after him, and the people piped with pipes, and rejoiced with great joy, so that the earth rent with the sound of them.

41 அதோனியாவும் அவனோடிருந்த எல்லா விருந்தாளிகளும் போஜனம் பண்ணி முடிந்தபோது அதைக் கேட்டார்கள்; யோவாப் எக்காளசத்தத்தைக் கேட்டபோது, நகரத்தில் உண்டாயிருக்கிற ஆரவாரம் என்ன என்று விசாரித்தான். And Adonijah and all the guests that were with him heard it as they had made an end of eating. And when Joab heard the sound of the trumpet, he said, Wherefore is this noise of the city being in an uproar?

42 அவன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஆசாரியனாகிய அபியத்தாரின் குமாரன் யோனத்தான் வந்தான்; அப்பொழுது அதோனியா, உள்ளே வா, நீ கெட்டிக்காரன், நீ நற்செய்தி கொண்டுவருகிறவன் என்றான். And while he yet spake, behold, Jonathan the son of Abiathar the priest came; and Adonijah said unto him, Come in; for thou art a valiant man, and bringest good tidings.

43 யோனத்தான் அதோனியாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ஏது, தாவீதுராஜாவாகிய நம்முடைய ஆண்டவன் சாலொமோனை ராஜாவாக்கினாரே. And Jonathan answered and said to Adonijah, Verily our lord king David hath made Solomon king.

44 ராஜா ஆசாரியனாகிய சாதோக்கையும், தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தானையும், யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவையும், கிரேத்தியரையும் பிலேத்தியரையும் அவனோடே அனுப்பினார்; அவர்கள் அவனை ராஜாவுடைய கோவேறுகழுதையின்மேல் ஏற்றினார்கள். And the king hath sent with him Zadok the priest, and Nathan the prophet, and Benaiah the son of Jehoiada, and the Cherethites, and the Pelethites, and they have caused him to ride upon the king's mule:

45 ஆசாரியனாகிய சாதோக்கும், தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தானும், அவனைக் கீகோனிலே ராஜாவாக அபிஷேகம்பண்ணினார்கள்; நகரமெல்லாம் முழங்கத்தக்கதாக அங்கேயிருந்து பூரிப்போடே புறப்பட்டுப் போனார்கள்; நீங்கள் கேட்ட இரைச்சல் அதுதான். And Zadok the priest and Nathan the prophet have anointed him king in Gihon: and they are come up from thence rejoicing, so that the city rang again. This is the noise that ye have heard.

46 அல்லாமலும் சாலொமோன் ராஜாங்கத்துக்குரிய சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கிறான். And also Solomon sitteth on the throne of the kingdom.

47 ராஜாவின் ஊழியக்காரரும் தாவீது ராஜாவாகிய நம்முடைய ஆண்டவனை வாழ்த்துதல் செய்யவந்து: தேவன் சாலொமோனின் நாமத்தை உம்முடைய நாமத்தைப்பார்க்கிலும் பிரபலபடுத்தி, அவருடைய சிங்காசனத்தை உம்முடைய சிங்காசனத்தைப் பார்க்கிலும் பெரிதாக்குவாராக என்றார்கள்; ராஜா தம்முடைய கட்டிலின்மேல் குனிந்து பணிந்துகொண்டார். And moreover the king's servants came to bless our lord king David, saying, God make the name of Solomon better than thy name, and make his throne greater than thy throne. And the king bowed himself upon the bed.

48 பின்னும் ராஜா: என்னுடைய கண்கள் காண இன்றையதினம் என் சிங்காசனத்தின்மேல் ஒருவனை வீற்றிருக்கச் செய்த இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம் என்று சொன்னார் என்றான். And also thus said the king, Blessed be the LORD God of Israel, which hath given one to sit on my throne this day, mine eyes even seeing it.

49 அப்பொழுது அதோனியாவின் விருந்தாளிகளெல்லாரும் அதிர்ந்து எழுந்திருந்து, அவரவர் தங்கள் வழியே போய்விட்டார்கள். And all the guests that were with Adonijah were afraid, and rose up, and went every man his way.

50 அதோனியா, சாலொமோனுக்குப் பயந்ததினால் எழுந்துபோய், பலிபீடத்தின் கொம்புகளைப் பிடித்துக்கொண்டான். And Adonijah feared because of Solomon, and arose, and went, and caught hold on the horns of the altar.

51 இதோ, அதோனியா ராஜாவாகிய சாலொமோனுக்குப் பயப்படுகிறான் என்றும், இதோ, அவன் பலிபீடத்தின் கொம்புகளைப் பிடித்துக்கொண்டு, ராஜாவாகிய சாலொமோன் தமது அடியானைப் பட்டயத்தாலே கொன்றுபோடுவதில்லை என்று இன்று எனக்கு ஆணையிடுவாராக என்கிறான் என்றும், சாலொமோனுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. And it was told Solomon, saying, Behold, Adonijah feareth king Solomon: for, lo, he hath caught hold on the horns of the altar, saying, Let king Solomon swear unto me today that he will not slay his servant with the sword.

52 அப்பொழுது சாலொமோன்: அவன் யோக்கியன் என்று விளங்க நடந்து கொண்டால் அவன் தலைமயிரில் ஒன்றும் தரையிலே விழப்போகிறதில்லை; அவனிடத்தில் பொல்லாப்புக் காணப்படுமேயாகில், அவன் சாகவேண்டும் என்றான். And Solomon said, If he will show himself a worthy man, there shall not an hair of him fall to the earth: but if wickedness shall be found in him, he shall die.

32 Pinpu Davidraajaa, aasaariyanaakiya saathokkaiyum theerkkatharisiyaakiya naaththaanaiyum yoythaavin kumaaran penaayaavaiyum ennidaththil varavalaiyungal entan. And king David said, Call me Zadok the priest, and Nathan the prophet, and Benaiah the son of Jehoiada. And they came before the king.

33 Avarkal raajaavukku munpaakap piravaesiththapothu, raajaa avarkalai Nnokki: neengal ungal aanndavanutaiya sevakaraik koottikkonndu, en kumaaranaakiya saalomonai en kovaeraுkaluthaiyinmael aetti, avanaik geekonukku alaiththukkonndu pongal. The king also said unto them, Take with you the servants of your lord, and cause Solomon my son to ride upon mine own mule, and bring him down to Gihon:

34 Angae aasaariyaakiya saathokkum theerkkatharisiyaakiya naaththaanum avanai isravaelin mael raajaavaaka apishaekam pannnakkadavarkal; pinpu ekkaalm oothi, raajaavaakiya saalomon vaalka entu vaalththungal. And let Zadok the priest and Nathan the prophet anoint him there king over Israel: and blow ye with the trumpet, and say, God save king Solomon.

35 Athinpinpu avan nakarvalam vanthu, en singaasanaththil veettirukkumpati, avanaik koottikkonndu vaarungal; avanae en sthaanaththil raajaavaayiruppaan; avan isravaelinmaelum yoothaavinmaelum thalaivanaayirukkumpati avanai aerpaduththinaen entan. Then ye shall come up after him, that he may come and sit upon my throne; for he shall be king in my stead: and I have appointed him to be ruler over Israel and over Judah.

36 Appoluthu yoythaavin kumaaran penaayaa raajaavukkup pirathiyuththaramaaka: Amen, raajaavaakiya en aanndavanutaiya thaevanaakiya karththarum ippatiyae solvaaraaka. And Benaiah the son of Jehoiada answered the king, and said, Amen: the LORD God of my lord the king say so too.

37 Karththar raajaavaakiya en aanndavanotae eppati irunthaaro, appatiyae avar saalomonodum irunthu, David raajaavaakiya en aanndavanutaiya singaasanaththaippaarkkilum avarutaiya singaasanaththaip perithaakkuvaaraaka entan. As the LORD hath been with my lord the king, even so be he with Solomon, and make his throne greater than the throne of my lord king David.

38 Appatiyae aasaariyanaakiya saathokkum, theerkkatharisiyaakiya naaththaanum, yoythaavin kumaaran penaayaavum, kiraeththiyarum pilaeththiyarum poy, saalomonaith David raajaavinutaiya kovaeraுkaluthaiyinmael aetti, avanaik geekonukku nadaththikkonnduponaarkal. So Zadok the priest, and Nathan the prophet, and Benaiah the son of Jehoiada, and the Cherethites, and the Pelethites, went down, and caused Solomon to ride upon king David's mule, and brought him to Gihon.

39 Aasaariyanaakiya saathokku thailakkompaik koodaaraththilirunthu eduththuk konndupoy, saalomonai apishaekampannnninaan; appoluthu ekkaalam oothi, janangalellaarum raajaavaakiya saalomon vaalka entu vaalththinaarkal. And Zadok the priest took an horn of oil out of the tabernacle, and anointed Solomon. And they blew the trumpet; and all the people said, God save king Solomon.

40 Pirpaadu janangalellaarum avan pirakaalae ponaarkal; janangal naakasurangalai oothi, poomi avarkal saththaththinaal athiraththakkathaaka makaa poorippaaych santhoshiththaarkal. And all the people came up after him, and the people piped with pipes, and rejoiced with great joy, so that the earth rent with the sound of them.

41 Athoniyaavum avanotiruntha ellaa virunthaalikalum pojanam pannnni mutinthapothu athaik kaettarkal; yovaap ekkaalasaththaththaik kaettapothu, nakaraththil unndaayirukkira aaravaaram enna entu visaariththaan. And Adonijah and all the guests that were with him heard it as they had made an end of eating. And when Joab heard the sound of the trumpet, he said, Wherefore is this noise of the city being in an uproar?

42 Avan paesikkonntirukkaiyil, aasaariyanaakiya apiyaththaarin kumaaran yonaththaan vanthaan; appoluthu athoniyaa, ullae vaa, nee kettikkaaran, nee narseythi konnduvarukiravan entan. And while he yet spake, behold, Jonathan the son of Abiathar the priest came; and Adonijah said unto him, Come in; for thou art a valiant man, and bringest good tidings.

43 Yonaththaan athoniyaavukkup pirathiyuththaramaaka: aethu, Davidraajaavaakiya nammutaiya aanndavan saalomonai raajaavaakkinaarae. And Jonathan answered and said to Adonijah, Verily our lord king David hath made Solomon king.

44 Raajaa aasaariyanaakiya saathokkaiyum, theerkkatharisiyaakiya naaththaanaiyum, yoythaavin kumaaran penaayaavaiyum, kiraeththiyaraiyum pilaeththiyaraiyum avanotae anuppinaar; avarkal avanai raajaavutaiya kovaeraுkaluthaiyinmael aettinaarkal. And the king hath sent with him Zadok the priest, and Nathan the prophet, and Benaiah the son of Jehoiada, and the Cherethites, and the Pelethites, and they have caused him to ride upon the king's mule:

45 Aasaariyanaakiya saathokkum, theerkkatharisiyaakiya naaththaanum, avanaik geekonilae raajaavaaka apishaekampannnninaarkal; nakaramellaam mulangaththakkathaaka angaeyirunthu poorippotae purappattup ponaarkal; neengal kaetta iraichchal athuthaan. And Zadok the priest and Nathan the prophet have anointed him king in Gihon: and they are come up from thence rejoicing, so that the city rang again. This is the noise that ye have heard.

46 Allaamalum saalomon raajaangaththukkuriya singaasanaththinmael veettirukkiraan. And also Solomon sitteth on the throne of the kingdom.

47 Raajaavin ooliyakkaararum David raajaavaakiya nammutaiya aanndavanai vaalththuthal seyyavanthu: Dhevan saalomonin naamaththai ummutaiya naamaththaippaarkkilum pirapalapaduththi, avarutaiya singaasanaththai ummutaiya singaasanaththaip paarkkilum perithaakkuvaaraaka entarkal; raajaa thammutaiya kattilinmael kuninthu panninthukonndaar. And moreover the king's servants came to bless our lord king David, saying, God make the name of Solomon better than thy name, and make his throne greater than thy throne. And the king bowed himself upon the bed.

48 Pinnum raajaa: ennutaiya kannkal kaana intaiyathinam en singaasanaththinmael oruvanai veettirukkach seytha isravaelin thaevanaakiya karththarukku Sthoththiram entu sonnaar entan. And also thus said the king, Blessed be the LORD God of Israel, which hath given one to sit on my throne this day, mine eyes even seeing it.

49 Appoluthu athoniyaavin virunthaalikalellaarum athirnthu elunthirunthu, avaravar thangal valiyae poyvittarkal. And all the guests that were with Adonijah were afraid, and rose up, and went every man his way.

50 Athoniyaa, saalomonukkup payanthathinaal elunthupoy, palipeedaththin kompukalaip pitiththukkonndaan. And Adonijah feared because of Solomon, and arose, and went, and caught hold on the horns of the altar.

51 Itho, athoniyaa raajaavaakiya saalomonukkup payappadukiraan entum, itho, avan palipeedaththin kompukalaip pitiththukkonndu, raajaavaakiya saalomon thamathu atiyaanaip pattayaththaalae kontupoduvathillai entu intu enakku aannaiyiduvaaraaka enkiraan entum, saalomonukku arivikkappattathu. And it was told Solomon, saying, Behold, Adonijah feareth king Solomon: for, lo, he hath caught hold on the horns of the altar, saying, Let king Solomon swear unto me today that he will not slay his servant with the sword.

52 Appoluthu saalomon: avan yokkiyan entu vilanga nadanthu konndaal avan thalaimayiril ontum tharaiyilae vilappokirathillai; avanidaththil pollaappuk kaanappadumaeyaakil, avan saakavaenndum entan. And Solomon said, If he will show himself a worthy man, there shall not an hair of him fall to the earth: but if wickedness shall be found in him, he shall die.